Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus

In de afgelopen jaren had ik er wel het een en ander van meegekregen natuurlijk. Op het station ga ik vaak in de boekenwinkel staan lezen wanneer ik te vroeg ben, en ik had meer dan eens gebladerd en gelezen in dit boek van John Gray. In allerlei tijdschriften en artikelen had ik meegekregen waar het over ging, ik had kritische posts gelezen op het internet en wist ondertussen genoeg over gender om te weten dat dit boek behoorlijke bullshit was. Maar toch, toen ik een tijdje terug een discussie had over de Mars&Venus serie kwam ik tot de conclusie dat ik het niet kon maken er een mening over te hebben zonder het fatsoenlijk van kaft tot kaft gelezen te hebben.

Dus heb ik het aangeschaft. En laat ik voor de volledigheid vermelden dat ik wel wat gewend ben: ik heb me zelfs door The Surrendered Wife heen gewerkt (een boek waarin eigenlijk gewoon verdedigd wordt dat vrouwen van nature onderdanig horen te zijn aan de man) en toen ben ik ook niet gillend gek geworden. Ik heb een slechte smaak en lees regelmatig bladen als Viva en Flair, kijkt foute Next Top Model programma’s en vind Desperate Housewives geweldig. Ondanks mijn ge├źmancipeerde ouders ben ik meer dan genoeg met stereotypen over mannen en vrouwen in aanraking gekomen, en ik heb dus best een beetje eelt ontwikkeld op mijn feministische ziel. Maar dat heeft me niet kunnen helpen.

Lieve collega-feministen: alles wat je gehoord hebt is waar. Nee, het is erger dan je gehoord hebt. Als je dit boek leest en je realiseert dat veel mensen vinden dat het waar is wat daarin staat, dan begin je je te realiseren waarom we zo moeilijk uit die stereotype rolpatronen voor mannen en vrouwen kunnen raken. Pipper en ik hebben gisteravond stukjes uit het boek aan elkaar voorgelezen. We hoefden er niet eens gekke stemmetjes bij te doen om de ander in lachen te zien uitbarsten. Het is zo erg dat je je afvraagt of het een grapje is. Zo worden vrouwen bijvoorbeeld aangeraden om, wanneer hun man zich terugtrekt in zijn hol om zijn problemen te overdenken, lekker naar de schoonheidsspecialiste te gaan of gezellig met een vriendin te kletsen. I kid you not. Mannen krijgen de tip om voor hun vrouw eens een keertje de afwas te doen, of, wanneer hun vrouw met de was bezig is, de wasmand aan te geven. Er wordt zelfs de boute suggetie gedaan een keer de was van haar over te nemen! Nou, wat zeg ik je, de emancipatie is voltooid!

Veel van de tips die gegeven worden over communicatie zijn waar, maar ze zijn waar voor alle geslachten. Niemand vindt het prettig om ongevraagd advies te krijgen – feministen maken zich zelfs regelmatig boos over het denigrerende ‘helpen’ wat veel mannen doen, alsof je een incompetent kind bent. Het zijn echt niet alleen de mannen die daarvan balen en zich niet gerespecteerd voelen. En niemand vindt het fijn om, wanneer ze hun hart luchten, meteen advies over zich heen te krijgen van de ander. Vrouwen voelen zich niet gehoord wanneer dat gebeurt, maar Pipper vindt het net zo goed vervelend wanneer ik te oplossings-gericht ga reageren wanneer hij zijn gedachten en gevoelens met mij deelt. Alle mensen (hear me now: *mensen*) willen van de ander het vertrouwen krijgen dat ze het zelf aan kunnen. We willen gewoon even onze gedachten op een rijtje krijgen en steun ontvangen. Ook mannen ja. we vinden het allemaal vervelend wanneer anderen onze woorden letterlijk nemen en gaan mierenneuken op de komma, dat zijn echt niet alleen de vrouwen. Ook mannen roepen soms boos uit: het is ook nooit goed! En iedere man trekt zijn haren van frustratie uit zijn kop als zijn vrouw dan reageert met: hoezo nooit, vorige week was het wel goed. Iedereen snapt dat die ‘nooit’ niet letterlijk bedoelt was. Het zijn niet alleen vrouwen die overdrijven, en niet alleen mannen die soms op vervelende wijze de boel letterlijk opvatten.

Dit soort stereotypen worden er echter ingeramd. Een medestudente vertelde eens hoe zij tijdens familiebijeenkomsten van haar moeder de opdracht kreeg drinken te pakken voor de mannelijke familieleden. Maakt niet uit of het bij hen thuis was of ze op bezoek waren, zij werd aangemoedigd de dienende rol aan te nemen. Een vriendin van me kreeg van haar moeder het verzoek het huishouden te doen wanneer zij en haar (bijna volwassen) broertje samen thuis bleven. Of zij niet even zijn bord in de vaatwasser wil doen. Een ander vertelde dat mannen niet huilden en niet met hun vrienden over gevoelens praten (een mannelijke medestudent liet zijn mond open vallen en begon toen van verbazing te lachen). Waarschijnlijk was het voor de studente in kwestie wel een feit en waren de mannen in haar omgeving zo opgevoed. Mannen krijgen al snel mee dat ze sukkels zijn als ze emoties tonen (met alle schadelijke gevolgen van dien). Ongetwijfeld heb ik meer vooroordelen en verwachtingen over mannen en vrouwen dan ik zelf doorheb.

Nou goed, ik heb het boek nog niet uit. Misschien dat de grote verrassing nog komt: “Jullie geloofden me heh? Ha ha! Grapjuuh! Kus kus John”. Dat zou wel een mooi einde zijn, maar ik vrees dat het gewoon nog een paar uur meer marteling voor me wordt. Ik houd jullie op de hoogte.

5 thoughts on “Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus

  1. aileentess

    En ik wilde dat boek nog eens lezen. Ik denk dat het niet gezond zal zijn voor mij, zie dat die vent zo overtuigend schrijft dat ik het ga geloven. Je hebt me trouwens welweer ge├»nspireerd om even na te denken over mezelf en hoe stereotype ik zelf ben…

    Reply
    1. Marijke

      Ik denk niet dat hij je zal overtuigen hoor meid, daar is het boek te slecht voor en jij te slim. Maar koop het niet, het is zonde van je geld. Als je het wilt lezen kun je het altijd nog van mij lenen ;).

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.