SM Interest in Child Custody Proceeding

Klein, M & Moser, C (2006) SM Interest as an Issue in Child Custody Proceeding. Journal of Homosexuality, 50: 2, 233-242

Scheidingen in deze samenleving zijn vaak een strijd, en wanneer een koppel eenmaal gescheiden is hebben de exen vaak geen contact meer met elkaar. Wanneer men echter kinderen heeft is contact over het algemeen noodzakelijk. De opvoeding van kinderen roept sterke emoties op bij ouders, en kan een groot punt van strijd worden. Partners kunnen proberen elkaar in diskrediet te brengen door elkaars seksuele geschiedenis erbij te halen in rechtszaken over het voogdijschap. Hoe geschikt iemand is voor het ouderschap werd en wordt in twijfel getrokken op basis van zaken als alleenstaande moeder zijn, vreemdgaan, promiscuïteit en homoseksualiteit. Van homoseksualiteit is in onderzoek aangetoond dat her niet tot nauwelijks negatief effect heeft op de opvoeding. Andere opvallende seksuele interesses worden echter nog steeds regelmatig verdacht.

Dit artikel illustreert hoe de seksuele interesse van een ouder gebruikt kan worden om de geschiktheid als ouder in twijfel te trekken, zelfs wanneer het kind er geen schade van ondervonden heeft.

De zaak.

Deze zaak kwam onder de aandacht van een van de auteurs (C.M.) toen Sam Jones contact met hem zocht. Sam Jones is de huidige partner van Ann Smith, ze wonen samen. Ann Smith is de moeder van Ed, een jongen van 11. De zaak ging over het voogdijschap over Ed. Ed woonde part-time bij Sam Jones en Ann Smith, en part-time bij zijn vader (Bob Smith). Ann en Bob waren 19 jaar getrouwd toen zij Ed kregen. Na 27 jaar huwelijk gingen zij scheiden, Een van de redenen was de SM-interesse van Ann Smith, waarover zij meningsverschillen hadden. Na de scheiding ontdekte zij haar SM interesse verder met Sam Jones, waarmee zij ging samenwonen en een SM-relatie ontwikkelde.
Ed heeft een aangeboren afwijking. Tijdens een bezoek aan Ann Smith ontwikkelde Ed een medisch probleem. Hij kreeg ernstige verstopping, waar hij flinke pijn van had. Hij had hier vaker last van gehad, het was een bekend probleem. Sam Jones had als medisch technicus gewerkt en wist hoe hij de pijn voor Ed kon ontlasten. Met toestemming van zowel Ed als Ann Smith bracht hij met glijmiddel een gehandschoende vinger in de rectum van Ed en verhielp de verstopping. Ann Smith was er gedurende de gehele procedure bij aanwezig. Ed heeft nooit geklaagd of aangegeven dat hij het onprettig vond. In tegendeel, hij was zeer dankbaar en blij dat de pijn verdwenen was.
Zoals gebruikelijk is voor ouders vertelde Ann Bob over de medische gezondheid van hun zoon tijdens het bezoek, en ook hoe zij het medische probleem opgelost hadden. Bob Smith was echter woedend dat de partner van zijn ex-vrouw zijn zoon met een vinger gepenetreerd had. Hij vond het seksueel misbruik en ondernam stappen om te proberen ervoor te zorgen dat Sam Jones nooit meer contact zou hebben met Ed. Een formeel onderzoek volgde.
Dr. Blair, een forensisch en klinisch psycholoog, werd door de rechtbank aangesteld om de situatie te evalueren. Hij moest een mening vormen over of de medische ingreep seksueel misbruik was, en of de volwassenen geschikte ouders waren. Gedurende dit onderzoek hoorde hij over de SM relatie tussen Sam Jones en Ann Smith. Dr. Blair verschoof zijn onderzoek toen naar 1) of de SM interesse van Ann Smith een gevaar betekende voor Ed en 2) of Ann Smith geschikt was om Ed op te voeden.

Het verslag van Dr. Blair.

Dr. Blair concludeerde dat de ingreep van Sam Jones geen seksueel misbruik was. De rechtbank accepteerde deze uitspraak. Seksueel misbruik was geen issue meer in deze zaak.

Dr. Blair besloot om zich in plaats daarvan te richten op de SM interesse van Ann Smith en Sam Jones. Hoewel het passend is om in deze gevallen alles te onderzoeken dat van invloed is op het welzijn en de ontwikkeling van de minderjarige, gaf dr. Blair geen enkele reden of rationale voor zijn aandacht voor de seksuele relatie tussen Ann Smith en Sam Jones. Hij gaf aan dat het koppel  ervoor had gezorgd dat Ed niets afwist van de details van hun relatievorm. Hij probeerde aan te tonen van Sam Jones seksuele interesse had in kinderen, maar kon geen enkel bewijs vinden voor zijn opvatting. Hij gaf aan dat Ed een goede ouder-kind relatie had met zowel Ann Smith als Sam Jones. Ed deed het goed op school, had vrienden en had verder geen sociale of psychologische problemen. Al de zorgen van dr Blair richten zich op de mogelijkheid dat iets problematisch zou kunnen gebeuren in de relatie tussen Sam Jones en Ann Smith.
Gebaseerd op zijn gesprekken diagnosticeerde hij Sam Jones met Seksueel Sadisme en Ann Smith met Seksueel Masochisme. Deze diagnoses hebben twee criteria, de tweede vereist dat het individu significante stress of disfuncties ervaart als gevolg van zijn seksuele interesse. Dr Blair gaf echter aan dat Ann Smith en Sam Jones hier helemaal geen last van hadden. Zij waren erg blij en tevreden met hun gekozen levenswijze. De DSM waarschuwt specifiek voor deze vergissing: “afwijkend gedrag (politiek, religieus of seksueel) of conflicten tussen maatschappij en individu zijn geen psychische stoornissen”.

Maar zelfs als Ann Smith en Sam Jones voldeden aan de diagnostische criteria voor deze stoornissen, zou dit geen aanwijzing zijn dat zij minder geschikt zijn als ouder. Dr Blair zou dit moeten weten, en gezien het feit dat de rechtbank waarschijnlijk niet genoeg weet om de diagnose te begrijpen, kan dit verslag gezien worden als opzettelijk misleidend en bevooroordeeld. Behalve wat simplistische speculatie beschreef het verslag niet hoe de gezondheid en het welzijn van de minderjarige beïnvloed zou moeten worden door de SM-interesse van het koppel.

Dr Blair gaf geen enkel voorbeeld van ongepast gedrag van Sam Jones of Ann Smith. Het is dus onduidelijk op welke basis, behalve bevooroordeeldheid en gebrek aan kennis, Dr Blair besloot dat de seksuele relatie van Sam Jones en Ann Smith een gevaar vormde voor Ed. Dr Blair beargumenteerde dat de DSM suggereert dat mensen met een Seksueel Sadisme en Seksueel Masochisme stoornis een gevaar vormen, de DSM zegt namelijk “de aard van de sadistische activiteiten verergeren over het algemeen naarmate de tijd vordert” en “het is niet ongewoon dat individuen meerdere parafilia hebben”. Dr Blair gebruikte het eerste statement om te adviseren het voogdijschap van Ann Smith te beperken, om haar hiermee tegen zichzelf te beschermen. Het tweede gebruikte hij om te beweren dat Sam Jones waarschijnlijk pedofilie zou ontwikkelen en Ed zou misbruiken. Hij vond echter geen enkele aanwijzing van pedofiele interesses in de geschiedenis van Sam Jones.

De problemen met de logica, gebrek aan empirische onderbouwing, gebrek aan interne consistentie,  onwaarheden en andere problemen met de DSM diagnoses van parafilia zijn al in andere artikelen besproken. Er zijn geen empirische onderzoeken die suggereren dat mensen met de diagnoses Seksueel Sadisme en Seksueel Masochisme steeds extremere dingen gaan doen. Er zijn ook geen empirische onderzoeken die suggereren dat SM kan uitgroeien tot pedofilie. Zelfs in de DSM wordt SM niet tot de impuls controle stoornissen gerekend, er zijn dus geen redenen om te denken dat SM-ers meer moeite zullen hebben zich te beheersen.

Dr. Blair leek bezorgd dat Ann Smith gewond zou raken. In werkelijkheid had Ann Smith nog nooit een verwonding opgelopen bij haar SM spel. Er zijn geen aanwijzingen dat SM-ers opvallend vaak gewond raken in hun seksuele activiteiten.

De volgende uitspraken komen uit het verslag van Dr. Blair:
“Ik vraag me af wat het effect zou zijn op het kind als Ann Smith zou sterven of ernstig verwond  zou raken tijdens haar seksuele activiteiten, zeker als het kind op dat moment thuis zou zijn”
“Hoewel beide hun activiteiten omschrijven als een hobby of sport, ben ik van mening dat het huiselijk geweld is. Hoewel het kind er geen getuige van is, wordt hij wel blootgesteld aan de latere effecten van dit huiselijk geweld. Ik heb op dit moment niet genoeg informatie over wat de effecten op het kind zouden kunnen zijn. Echter, het is vanzelfsprekend catastrofaal als de moeder gewond zou raken of dood zou gaan door haar gedrag en keuzes.”

Dr. Blair betwijfelde ook of iemand echt zelf kon kiezen voor SM, hij geloofde daarnaast dat iedereen die betrokken was in de SM scene een potentiële kinderverkrachter was. Weer wat quotes:
“Ik weet niet zeker of de keuze van Ann Smith om aan SM te doen een voortkomt uit haar eigen behoeftes of uit een behoefte om Sam Jones te plezieren. Ik vermoed echter dat zij zo dienstbaar is en hem zo graag wil plezieren dat zij verward is en niet helder kan denken.”
“Het lijkt me geen goed idee als Ann Smith mensen uit de SM scene op haar kind laat passen. Ze hebben in ieder geval 1 parafilie, wat betekent dat ze er meer kunnen hebben, inclusief pedofilie. Elke persoon in de scene is een onbekende risicofactor.”

De beslissing

De rechtbank besloot de aanbevelingen van Dr. Blair te volgen. Zo kwamen er beperkingen op de voorheen altijd ruime bezoekregelingen die Ann Smith  had met haar kind. Daarnaast kwam er een verbod op enig contact tussen Ed en Sam Jones. Alle betrokken partijen waren het met elkaar eens dat Ed en Sam Jones een goede relatie hadden. Dr Blair gaf zelfs aan dat de relatie die Ed had met Sam Jones beter was dan de relatie die hij had met zijn vader, Bob Smith. Er leek geen aandacht te zijn voor de effecten die het bij Ed zou hebben om zo abrupt zijn contact met Sam Jones te verliezen.
De relatief frequente bezoeken van Ed aan zijn moeder werden ernstig verkleind. Zijn vader verhuisde naar een andere staat, wat ervoor zorgde dat Ed nog moeilijk bij zijn moeder kon komen. Daarnaast verbood de rechtbank contact met Sam Jones, Sam Jones moest in zijn eigen woning/verblijfplaats zijn wanneer Ed zijn moeder bezocht. Dit leverde logistieke problemen op. Ann Smith verloor alle alimentatie, ondanks het feit dat Bob Jones veel meer verdiende en dat hun huwelijk 27 jaar had geduurd. Dankzij dit verlies aan alimentatie werd het voor Ann Smith heel moeilijk om regelmatig een alternatieve verblijfplaats te huren voor Sam Jones, wanneer Ed op bezoek kwam.
De volgende beslissing van de rechtbank was interessant. Mocht Ann Smith een advocaat willen inhuren om de rechten van Ed te verdedigen, dan moest dit voortaan een advocaat zijn die een huiselijk geweld preventie cursus had gedaan. Ann Smith was daarnaast verplicht 30 psychotherapie gesprekken te hebben die zich zouden richten op haar participatie in huiselijk geweld. Ze moest zich verder inschrijven in een huiselijk geweld preventie programma: weigering hieraan mee te werken zou tegen haar worden gebruikt in toekomstige rechtszaken. Het leek erop dat de rechtbank Ann Smith probeerde te beschermen tegen huiselijk geweld, en haar zoon probeerde te beschermen tegen het aanschouwen van dit geweld. Men kan enkel concluderen dat de rechtbank besloot dat Ann Smith een slachtoffer was van huiselijk geweld, en dat haar benoemde interesse in SM slechts een excuus was of een ontkenning van de mishandeling.
Zonder training of kennis kun je SM en mishandeling makkelijk verwarren. De rechtbank hoorde echter getuigenissen waarom SM duidelijk anders was dan mishandeling, maar besloot dit in de wind te slaan.
Er is geen melding gedaan door buren, geen bezoeken aan de eerste hulp, geen telefoontjes naar de politie, geen meldingen bij kinderbescherming. Het enige ‘bewijs’ voor huiselijk geweld zijn de uitspraken van Ann Smith en Sam Jones zelf, waarin zij het eerlijk hebben over hun vrijwillige seksuele activiteiten.

De betekenis van deze zaak

Het zou beargumenteerd kunnen worden dat dit gewoon een tragisch geval is waarin een psycholoog zijn vooroordelen gebruikte om de rechtbank ervan te overtuigen dat andere experts ongelijk hadden. Helaas is dit geen uniek geval, en de uitkomst lijken jammer genoeg op die van andere soortgelijke rechtszaken in de VS (noot van Marijke: niet alleen de VS…). De auteurs zijn in andere zaken geraadpleegd waarin de SM interesse van een ouder een kwestie was. De National Coalition For Sexual Freedom, een groep die opkomt voor de rechten van seksuele minderheden, krijgt vele verzoeken voor assistentie bij dit soort rechtszaken. Gewoonlijk resulteren deze rechtszaken erin dat de ouder met SM interesse voogdijschap verlies of andere privileges verlies. De auteurs kennen geen enkele zaak waarin de ouder die toegeeft aan SM te doen voogdijschap kreeg of terugkreeg.
Het zou daarnaast beargumenteer kunnen worden dat het gebrek aan bewijs van huiselijk geweld nog niet betekent dat er geen huiselijk geweld was. Dat is zo, maar het gaat tegen de filosofie en de standaarden van het Amerikaanse juridische systeem in om zo te redeneren. Ook zou beargumenteerd kunnen worden dat het welzijn van het kind hier de grootste overweging is, en dat de onbekende invloed van SM hier reden is om in te grijpen. Deze redenering werd ook gebruik door tegenstanders van homoseksuele ouders. De rechtbank heeft de lessen uit die periode blijkbaar niet gegeneraliseerd: het is niet mogelijk om te bewijzen dat iets geen negatieve invloed heeft, dit is logisch onmogelijk.
De ingrepen door de rechtbank laten zien dat men gelooft dat Ann Smith een slachtoffer was van huiselijk geweld. Het is belangrijk om in te zien dat rechtbanken zelden de slachtoffers van huiselijk geweld straffen door hun voogdijschap en bezoeken te beperken. Als slachtoffers van huiselijk geweld bang waren dat zij het voogdijschap over hun kinderen zouden verliezen zou dat een zeer sterke motivatie betekenen om geen hulp te zoeken. Uiteraard is dat niet in het belang van deze vrouwen, hun kinderen of de maatschappij.
De inhoud van het privé seksleven van Ann Smith resulteerde erin dat zij nog maar zeer beperkt voogdijschap en contact met haar zoon had, haar alimentatie verloor en het contact tussen Sam Jones en Ed verboden werd. Dit werd uitsluitend besloten op basis van hun SM voorkeur. Geen enkel ander probleem of obstakel hield stand, het was uitsluitend op basis van hun SM voorkeur.

Conclusie

Rechtbanken en forensisch professionals moeten educatie ontvangen over het verschil tussen SM en huiselijk geweld. Dit artikel zou wellicht een begin zijn voor de start van een educatieprogramma. Het laat ook zien dat het noodzakelijk is om statistieken bij te houden over hoe SM-geïdentificeerde ouders het doen in rechtszaken over voogdijschap.
Het expliciete mandaat van de Family Courts is om in het belang van de kinderen te handelen. In dit geval besloot de rechtbank de observaties van hun eigen expert over de positieve emotionele connectie met Sam Jones te negeren, en ook de wensen van het kind e negeren. Het besloot dat de positieve relatie tussen Ed en Sam Jones onbelangrijk was. Het besloot dat de tijd die Ed kon besteden met zijn moeder beperkt moest worden vanwege de seksuele gedragingen die zij privé beleefde.
Deze zaak is slechts één van velen. Het laat zien dan de DSM diagnose verkeerd gebruikt worden door forensisch professionals. Het zou verdere stimulatie moeten zijn voor de schrijvers van de DSM om te evalueren of zij ongebruikelijke seksuele voorkeuren als pathologisch willen bestempelen, en om hun waarschuwingen tegen misbruik sterker te maken.

8 thoughts on “SM Interest in Child Custody Proceeding

    1. Marijke

      Ik ken geen concreet geval waarbij de kinderen weg zijn gehaald bij een ouder omdat die ouder aan SM deed. Ik ken meerdere gevallen waarbij de kinderbescherming zich er mee ging bemoeien omdat een ouder aan SM deed. En ik zit vooral in de jongerenscene, dus dat zegt wat. Ik overweeg die ouders te vragen hun verhaal te vertellen, en er hopelijk in de toekomst een artikel over te schrijven (waarbij de ouders anoniem blijven, uiteraard).

      Reply
  1. Alex

    Mijn vader is kinderrechter in nederland en ik ga hem dit zeker laten lezen!
    Bedankt voor je literatuur vertalingen, erg goed!

    Reply
    1. Marijke Post author

      Thanks, en bedankt dat je het artikel doorgeeft aan mensen voor wie het relevant is! Ik hoop dat het invloed zal hebben op zijn toekomstige beslissingen :).

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.