Genoeg van Opzij

Wanneer ik de opzij ga lezen doe ik dat omdat ik educatie zoek. Ik wil interessante artikelen lezen over onderwerpen waar ik minder over weet dan de auteur, ik wil uitgedaagd worden en aan het denken gezet worden of op zijn minst geïnformeerd worden. Als ik gewoon een leuk stukje wil lezen kan ik ook bij andere bladen terecht, bladen die trouwens veel beter zijn in ontspannend vermaak bieden dan de Opzij ooit zal zijn. En die bladen lees ik ook, met plezier en af en toe frustratie. Bij de Opzij is het echter omgedraaid: ik lees het blad met frustratie en slechts af en toe met plezier.

Een tijdje terug is de Opzij van hoofdredacteur veranderd en dat heeft een duidelijk effect gehad op het blad. Maar zelfs voor deze grote verandering kon ik de Opzij-vrouwen soms wel achter het behang plakken. Opzij noemt zich een feministisch maandblad, maar het feit is dat het helemaal niet over feminisme gaat. Het gaat over blanke, rijke, intelligente vrouwen die de top proberen te bereiken. Opzij gaat uit van het idee dat carrière maken je nummer één roeping in het leven moet zijn, en wanneer je aan het werk gaat moet je dan ook succes proberen te hebben. Hierbij gaan ze voorbij aan het feit dat de meeste vrouwen in Nederland nooit de top zullen behalen, per definitie kan slechts een klein aantal tot de top behoren. Een groot aantal vrouwen en mannen werken gewoon achter de kassa of als verpleger of zijn secretaresse of besturen een taxi. Ze hebben noch de vaardigheden noch de intentie om aan de top te komen, ze doen gewoon hun werk en dat bevalt prima. En dat is wanneer je uitsluitend kijkt naar werk, en uitsluitend naar Nederland. Over de gehele wereld bezien is het behalen van de top binnen je werkveld wel het laatste van onze zorgen. We hebben het dan over meisjes van 7 die uitgehuwelijkt worden. Over heropvoedingskampen in de VS waar seksuele intimidatie bij het programma hoort. We hebben het over vrouwen die bij wet geen rechten hebben. We hebben het over besnijdenis, steniging, moord. Maar ook binnen Nederland, de absurde stereotypen over mannen en vrouwen, de latten waar vrouwen naast gelegd worden, hoe de seksualiteit van vrouwen nog altijd tot publieke zaak wordt gemaakt. Er is meer om over na te denken dan hoe je je tussen je collega-managers moet gedragen (tip van Roos Vonk: gedraag je bij conflicten als een man. Dat was de quote die in het voorwoord door de hoofdredacteur gegeven werd. Geen fucking grapje). Wie heeft het over zwarte vrouwen, islamitische vrouwen, domme vrouwen, arme vrouwen, gehandicapte vrouwen, lesbische vrouwen?

Na de verandering van hoofdredacteur is het erger geworden. Veel, en dan ook echt veel erger. Van blad dat gaat over topvrouwen is het een ‘vrouwenblad’ geworden. Waar het eerder een klein maar duidelijk lezerspubliek had (hoogopgeleide vrouwen in topposities) probeert het zich nu wat breder te profileren, nu wil het hét blad zijn voor alle rijke, hoogopgeleide en intelligente vrouwen. Ineens vind je tussen de artikelen over kinderopvang op je werk en een profiel van een succesvolle vrouw die haar eigen bedrijf runt ineens een typisch vrouwenblad-artikel over ‘eigenwijs zijn’. Braak. Ik heb me groen en geel geërgerd aan een 5 pagina tellend artikel over ‘de bloemfietsvrouw’ – wie zijn nou die vrouwen met van die kekke bloemetjes op hun fiets en wat voor redenen hebben ze om hun fiets zo te versieren? Om te huilen. Vorige maand een artikel over de munttheemoeders, van die echt stinkrijke (mannen van deze) vrouwen die hun kids op de opvang gooien en zelf met vriendinnen op een terrasje gaan kleppen om daarna naar de yoga te gaan. Een oppervlakkig artikel met een afzeikerig toontje zodat alle ‘normale’ vrouwen met een baan zich kunnen vergapen en zich negatief uit kunnen laten en het kan toch niet. Het had een goed artikel kunnen zijn, het roept immers vragen op over de positie van werk en geld in onze maatschappij, over wat feminisme zou moeten zeggen over dit soort situaties, maar helaas ging de Opzij niet veel verder dan “kiiijjk nou toch” en een lullige opsomming van waar die vrouwen hun dag mee vullen. Ver beneden het niveau dat ik verwacht van een feministisch maandblad.

Een aantal maanden terug stond er een artikel in over een bedrijf dat zich specifiek bezighoudt met marketing naar vrouwen. Lang was reclame gericht op mannen, maar het drong al snel genoeg door dat ook vrouwen consumeren. En flink ook. Sindsdien zijn er tig reclamecampagnes geweest die specifiek gericht waren op vrouwelijke consumenten. Een heel aantal faalde verschrikkelijk, omdat hun ideeën over wat vrouwen willen en hoe vrouwen in elkaar zitten pijnlijk seksistisch en foutief waren. Uiteindelijk kwamen er specialisten op het gebied van marketing voor vrouwen, die wel wisten hoe je vrouwen aan het kopen kon krijgen. Men verdient daar nog steeds big bucks mee, trouwens. Hoe dan ook, dit bedrijf richtte zich op dus op vrouwen en werd ook gerund door vrouwen. En het artikel was werkelijk verschrikkelijk. Ja, marketing voor vrouwen is totaal anders dan marketing voor mannen, want vrouwen prikken snel door onzin-verkooppraatjes heen. Bij vrouwen moet je met eerlijke en oprechte informatie komen, want vrouwen pikken geen onzin. Oh nee, die vrouwen gaan niet voor de one-liners die bij die domme mannen makkelijk werken, want vrouwen eisen meer! Uhu. Natuurlijk. Vrouwen prikken daar vast en zeker doorheen, van die goedkope marketingtruucjes. En op de volgende bladzijde een advertentie van Dove. Ik brak nog net niet mijn bureau met mijn keiharde headdesk. Mijn schedel hield het gelukkig ook.

Want Dove heh, Dove is echt de evil. De reclamecampagne van Dove heeft onomstotelijk laten zien dat vrouwen net zo makkelijk voor de gek te houden zijn als mannen. Dove haakte slim in op de weerstand tegen de eis om graatmager te zijn, de weerstand tegen de gephotohopte modellen en de overdaad aan cosmetische ingrepen. Wat doet Dove? Hetzelfde bedrijf dat ook de reclame voor Axe doet (je weet wel, de graatmagere ubergeile gemake-upte meiden die over de met Axe bespoten mannen heen glibberen) beweert voor de Dove-dames dat het gaat om ‘echte vrouwen’ en ‘echte schoonheid’. En de vrouwen slikken het. Wat zeg ik, de reclame-filmpjes over photoshop met de leus ‘tijd voor echte schoonheid’ wordt door vrouwen zo veel ge-like-ed en ge-schare-ed dat Dove nauwelijk nog reclame hoeft te maken, hun volgelingen dringen hun vriendinnen de reclame uit eigen beweging op! En dat er in de reclame van Dove nog steeds perfecte, gephotoshopte en slanke vrouwen worden gebruikt… wat maakt dat uit? Dove bewijst dat vrouwen net zo goed one-liners, totale bullshit en zelfs tegenstrijdigheden en achterbaksheid slikken.

Sinds Opzij zich meer als vrouwenblad is gaan profileren zijn ook de advertenties vrouwenblad-achtiger geworden. Wanneer ik de Viva aan het lezen ben stoor ik me niet aan reclame voor laarzen met bloemetjesmotief, maar de advertenties in Opzij zijn gewoon.. net wat pijnlijker. En het zijn niet alleen de reclames, ze hebben tegenwoordig ook van de beauty en lifestyle achtige dingen. Van die pagina’s met leuk nieuws over nieuwe producten van Rituals en teenslippers die gemaakt zijn van duurzaam materiaal. Een paar maanden terug zelfs eens stukje over een nieuw strijkijzer! Een strijkijzer!

Als feminist ben ik tegen ongefundeerde generalisaties over mannen en vrouwen, en ik sta sceptisch tegenover onderzoek wat aan probeert te tonen dat er aangeboren verschillen zijn. Ik vind dat je voorzichtig moet zijn met dat soort conclusies. In mijn onwetendheid had ik verwacht dat dit een opvatting zou zijn die veel voorkomt onder feministen, maar Opzij is het bepaald niet met me eens. In Opzij wordt een vreemde vorm van sekse-discriminatie toegepast. Wanneer iemand iets negatiefs zegt over vrouwen of iets positiefs over mannen is het stom en onzin en onegfundeerd, boe. Maar vervolgens staat er in de kolom ‘opstekers’ doodleuk dat vrouwen volgens een of ander kul-onderzoek beter zijn in leidinggeven. Ik vind onzin-uitspraken in het voordeel van vrouwen net zo veel crap als onzin-uitspraken in het voordeel van mannen. We willen af van sekse-discriminatie, niet een nieuwe vorm instellen waarbij vrouwen aan het langere eind trekken!

In de Opzij van deze maand stond een artikel over een vrouw die in de porno-industrie had gewerkt. “Eindelijk”, dacht ik, “eens wat anders dan economie”. Seks heeft natuurlijk meer dan gemiddeld mijn interesse, en hoewel ik niet vind dat Opzij zich extreem veel met het onderwerp moet bezighouden vond ik het wel erg leuk dat er eindelijk eens wat aandacht wordt besteed aan een breder beeld over de seks-industrie. Ik keek uit naar een wat diepgaander artikel over de maatschappelijke, ethische, feministische en uiteraard ook economische aspecten van seks-werk onder westerse vrouwen, maar werd weer eens teleurgesteld. Het artikel was weinig meer dan een geinig interview, en had niet misstaan in een meidenblad. Niet te moeilijk, net wat dingetjes waar je verontwaardigd over kunt voelen, voorzichtige conclusies dat het misschien nog wel mee valt allemaal. Een leuk stukje hoor, maar van de Opzij had ik meer inhoud verwacht..

Opzij faalt. Waar blogs tegenwoordig de diepte in gaan en problemen pijnlijk bloot leggen, heldere analyses geven en de boel weten te structureren, zo wordt Opzij steeds oppervlakkiger en dommer. Zit ik eerst op een feministische blog een heldere uiteenzetting te lezen over rape-culture, sla ik daarna de Opzij open en vind een poll over het vrouwenquotum en een wat te gemakkelijk stukje over waarom vrouwen vreemdgaan. Het is treurig. Tijd om mijn abonnement op te zeggen.

14 thoughts on “Genoeg van Opzij

  1. Rob

    Het is inderdaad jammer dat Opzij qua kwaliteit inboet en dat in toenemende mate.
    Ook Opzij probeert te overleven als blad. Ze proberen dat nu door breder publiek te trekken vergetende dat als er voldoende kwaliteit in het blad zit dit vanzelf goed komt. Helaas dus hebben ze daar een andere gedachte over.
    jammer … jammer … jammer

    Rob

    Reply
  2. FrauHolle

    Ik ben het 100% met je eens. Heb me wild geërgerd aan precies dezelfde artikelen die jij hier opnoemt. Ik mis Ciska. Boel veel.
    En inderdaad, ik sta ook op het punt om mijn abonnement op te zeggen.
    De crap die voor artikelen door moet gaan en de advertenties die tegenwoordig in de opzij staan, die kan ik overal lezen.

    Reply
  3. Xenus

    Moet eerlijk zeggen dat ik ergens wel smakelijk moest lachen om je rant richting Opzij. Ook al is het ergens best triest eigenlijk dat zo’n blad zo inhoudsloos is geworden. Gelukkig maar dat er blijkbaar goede blogs zijn als alternatief.

    Vroeg me alleen af wat je precies bedoelde met: “hoe de seksualiteit van vrouwen nog altijd tot publieke zaak wordt gemaakt”

    Reply
    1. Marijke Post author

      De seksualiteit van vrouwen wordt anders behandeld dan die van mannen. Vrouwen die het met jonge mannen doen heten cougars, mannen die het met jonge vrouwen doen zijn gewoon mannen. Vrouwen die op festivals met verschillende mannen het bed delen heten tentsletten, de mannen die de tentsletten neuken zijn gewoon mannen. Hoe vrouwen zich seksueel gezien gedragen wordt veel meer onder de loep gehouden, men voelt zich ook veel sneller in de positie om er uitspraken over te doen. Maar goed, om dit helemaal duidelijk te maken zou ik er een post over moeten schrijven. En dat ga ik vast nog wel eens doen :).

      Reply
  4. daylight

    Quote : “heropvoedingskampen in de VS waar seksuele intimidatie bij het programma hoort” Wat?! ? Wat erg. Wist dat niet. Heb je daar een link van of zo?

    Reply
  5. knuffelslet

    Ik heb de Opzij niet meer gelezen sinds Dresselhuys gestopt is, maar het viel me wel op dat de onderwerpen niet beter zijn geworden. Het trieste is inderdaad niet dat het zo niet-boeiend is, maar dat het wel boeiend had kunnen zijn.

    Reply
    1. Marijke Post author

      “Maar als het waar is dat ze een niet-bestaand boek heeft gerecenseerd is dat op zijn minst aanleiding om uit te zoeken hoe dit heeft kunnen gebeuren.”
      Made me LOL!

      Reply
  6. Lexus

    Vrouwen die het met jonge mannen doen worden “slechts” cougars genoemd…mannen die het met jonge vrouwen doen worden “vieze ( oude) mannen” genoemd! Dat laatste klinkt mijns inziens ernstiger.
    Verder weet ik al jaren dat veel fanatieke feministen helemaal geen gelijkheid willen…ze willen slechts de baas spelen! Jouw verhaal klopt dus aardig met mijn laatste conclusie!

    Reply
  7. Lastpak

    “Wanneer iemand iets negatiefs zegt over vrouwen of iets positiefs over mannen is het stom en onzin en onegfundeerd, boe. Maar vervolgens staat er in de kolom ‘opstekers’ doodleuk dat vrouwen volgens een of ander kul-onderzoek beter zijn in leidinggeven. Ik vind onzin-uitspraken in het voordeel van vrouwen net zo veel crap als onzin-uitspraken in het voordeel van mannen. We willen af van sekse-discriminatie, niet een nieuwe vorm instellen waarbij vrouwen aan het langere eind trekken!”

    Ik had dit niet eerder gelezen. Sorry.
    Hier kan ik wat mee.
    Zal zelf nooit feminsit worden, maar dit is een zinnig en herkenbaar verhaal, wat mij betreft. Doordacht en vrij van opportunisme.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.