Fatphobic Friends

Eigenlijk heb ik helemaal niet zo veel tijd om tv te kijken, dus het dagenlang slechte tv series kijken komt er niet echt van. Maar mijn broertje en zusje hebben ooit eens voor kerst een dvd-box met alle seizoenen van Friends gekregen, en dat is nu toch wel wat ik het liefst als hersenloze afleiding aanzet. Nou ja, hersenloos… Mijn hersenen gaan nooit uit.

Zo viel het me ineens op hoe verschrikkelijk vet-fobisch Friends eigenlijk is! Vooroordelen over dikke mensen zijn jullie waarschijnlijk wel bekend, het is echt een beetje een probleem hoe er allerlei persoonlijkheidseigenschappen aan gewicht worden gehangen. Dunne vrouwen zijn intelligente krengen, dikke vrouwen zijn dom en gezellig, je weet ook wel dat dat onzin is maar het zit echt in onze cultuur gebakken. En in Friends maken ze er schaamteloos gebruik van.

Voor wie Friends niet kent: onder welke steen heb jij geleefd? Hoe dan ook, het gaat over een groep vrienden die in New York wonen. Ze zijn allemaal knap en slank, en ze maken allerlei avonturen mee. Een van de vrienden, Monica genaamd, had in haar jeugd overgewicht. Hier worden in de serie een hoop grappen over gemaakt, vooral dat ze zo veel at en dat ze toen best wel sukkelig was. Nu is ze slank en uiteraard veel beheerster en niet meer zo’n loser. Maar dat valt nog wel mee:

In een aflevering die ik laatst zag ging het over hoe hun leven eruit zou zien als ze andere keuzes hadden gemaakt. De zweefteef Phoebe als zakenvrouw, Ross die bij zijn lesbische echtgenote  was gebleven, allemaal van die “wat als ik toen een ander pad in was geslagen” verhalen. En Monica, nou bij Monica gaat het erover hoe haar leven eruit had gezien als ze nooit was afgevallen. Als ze nog steeds dik was geweest. En echt, dikke Monica is een domme koe!

Waar ze normaal in de serie een controlfreak is die geen shit accepteert, zo is de dikke Monica een verlegen en awkward meiske wat nog maagd is en in een giddy sukkeltje verandert bij mannen. Ze is voor wat betreft persoonlijkheid dommer, zachter en schattiger. Ze heeft een totaal andere persoonlijkheid!

Wat de fuck? Ik zat het te kijken met een deel van mijn gezin en niemand zei er iets over, blijkbaar is het algemeen geaccepteerd dat met je lichaamsgewicht ook je gehele karakter mee veranderd.

En jaja, ik weet het, een post over Friends, lame. Hehe.

16 thoughts on “Fatphobic Friends

  1. Guilty

    Waarom is dat raar? Dikke Monica heeft waarschijnlijk tien jaar lang minder positieve aandacht van mannen gehad. Maagd is misschien wat overdreven, maar dat ze seksueel minder zelfverzekerd is, is heel goed mogelijk. Dat ze minder assertief is ook. En dikke Monica heeft misschien ook wel minder kansen gekregen op haar werk, en de aanwezige intelligentie minder ontwikkeld.

    Jouw klacht is dat Friends een stom beeld van dikke mensen geeft, maar ik denk dat het probleem veel erger is. Dikke mensen krijgen minder aandacht, minder snel promotie, worden vaak gepest of genegeerd, kampen vaak met een laag zelfbeeld, hebben het gevoel dat ze telkens falen met lijnen, etc. NATUURLIJK heeft dat invloed op je persoonlijkheid. Er is niet zoiets als een vaststaand “ik” (al is dat misschien mijn boeddhistische inslag). Het zou juist raar zijn als Monica ondanks totaal andere ervaringen wel exact dezelfde persoonlijkheid had gehad.

    Friends geeft geen raar beeld van de werkelijkheid. De werkelijkheid is gewoon hard, oneerlijk en niet leuk. Zeker niet als je kilometers bij het ideaalplaatje vandaan staat.

    Reply
    1. PaulV

      Mja ik ben het toch ook met Guilty eens dat er best wat voor te zeggen is. Ik zou zelfs nog willen toevoegen dat het neurotische gedrag wat slanke Monica vertoont wellicht juist is ontwikkeld tijdens het afvallen. Een soort drang om de volledige controle te hebben op haar eigen lichaam, dat daarna is doorgeslagen naar andere aspecten van haar leven.

      Reply
      1. Marijke Post author

        Zoals ik ook al tegen Guilty zei: ik ben benieuwd naar de data. Het zou me verbazen als persoonlijkheid op die manier mee veranderd met gewicht, zeker aangezien ingrijpende persoonlijkheidsverandering zo verrekte lastig/onmogelijk is.

        Reply
    2. Marijke Post author

      Dat is een interessante hypothese. Dan zijn het geen vooroordelen maar is het, veroorzaakt door hun omgeving, daadwerkelijk zo dat dikke mensen minder intelligent, minder assertief, minder zelfverzekerd en meer dozig-gezellig zijn? Hm, laat me de data maar zien want ik ben skeptisch!

      Reply
      1. Bianca^

        Ik ben tijdens mijn werk toch aardig wat dikke mensen tegengekomen die wel erg succesvol zijn en belangrijke posities bekleden in het bedrijfsleven. Ik weet niet of deze mensen altijd dik zijn geweest of dat ze dik zijn geworden door het werk (zakenlunches/diners, zittend beroep, geen tijd om te sporten enz.).

        Ik denk dat het van je eigen instelling afhangt hoe je wordt gezien. Als je zelf moeite hebt met je gewicht en daardoor erg onzeker bent, dan maak je minder snel promotie. Heb je er echter geen moeite mee, dan gaat je gewicht een promotie niet belemmeren.

        Reply
      2. Bregje

        Ik denk niet dat het voor alle dikke vrouwen geld, maar denk wel voor een deel. De hypothese die Guilty hier schrijft is volgens mij niet dat dit geldt voor alle vrouwen, maar wel dat het KAN gebeuren.

        Daarbij zijn de karakters in die aflevering ontzettend uitvergroot, niet alleen bij Monica maar ook bij de rest. Phoebe die nog rookt in het ziekenhuis na haar hartaanval is ook niet gebaseerd op de werkelijkheid. Daar wordt het nl gewoon grappiger van, dus dat geldt in de situatie van Monica ook.

        Ik als dik persoon zijnde heb me nooit gestoord aan deze aflevering, vond hem eigenlijk altijd wel erg grappig, vooral het stukje waarbij Monica een dansje doet, kan me echt heel erg voorstellen dat ik er zelf zo bij zou staan.

        Reply
  2. Marcel

    Eh.. heeft dit nog iets te maken met de grote beker Ben & Jerry’s chocolade ijs die je zat te eten onder de serie vanwege-euh? (damn my EQ)
    Kop op meissie, ik hoop dat je gauw de zweep weer laat knallen 😉

    Groet, Marcel

    Reply
  3. magicalvenus

    De ‘slanke’ (magere dekt de lading beter) Friends vrouwen kunnen met dat ondergewicht zeer waarschijnlijk geen kinderen krijgen. Misschien zouden ze daar eens een aflevering over moeten maken…

    Reply
      1. magicalvenus

        Ik denk van wel. Ik heb ze natuurlijk niet gewogen en gemeten, maar zo te zien ligt hun bmi onder de 18,5 (de grens voor ondergewicht).

        Reply
  4. Rob

    hahaha … verstand op nul en kijken … t’ja in veel van die sit-coms zitten erg veel voor oordelen, da’s een deel van de reden waarom ze zo goed vallen bij een breed publiek en daar moeten ze het van hebben … de reclame blokken er tussen in moeten worden bekeken, geeft de “omroep” tv-kanaal weer extra inkomsten.

    Reply
  5. Michel

    Ach, vooroordelen. Een docent die ik ooit kende zei dat vooroordelen het beste uitgangspunt zijn voor een kritische journalist. Omdat je de waarheid moet willen achterhalen. Moet willen weten of de vooroordelen op waarheid berusten of te weerleggen zijn. Begrijp je vraag dus wel. Journalistiek en wetenschap hebben wat dat betreft raakvlakken. Zelf nu een morbide obees kan ik je verzekeren dat ik qua persoonlijkheid niet veel anders ben dan toen ik slank was. Maar wel dat de negatieve gevoelens overheersen. Dik zijn maakt je ontevredener over jezelf. Minder eigenwaarde. Weinig zelfrespect. Alleen daarom heb ik nu mijn zinnen gezet op fors afslanken. Ik wil me weer beter voelen. Een gezonde geest in een gezond lichaam.

    Reply
  6. Maybe

    Hm, goede vraag. Ken de aflevering niet, wel het idee dat mensen karakter eigenschappen en uiterlijk met elkaar lijken te verbinden. Ik zie er vaak meerdere dingen in: zelfprofilering (je ergens vanaf of naartoe profileren d.m.v. een oordeel over het ene en het andere), onzekerheid over doelstellingen (als waar ik naartoe ga niet beter is heb ik useless doelstellingen dus het moet beter dan zijn, wat automatisch betekent dat het tegenovergestelde slechter dan is) die ik wel snap want anders weet je niet waar je naartoe moet en wanneer je goed bezig bent en wanneer niet – verwarrend enzo. Het levensstijl ding zie ik ook wel mogelijkheid van uitleg in maar inderdaad, wat was eerst?

    Dikke mensen zijn trouwens naar mijn ervaring het meest evil en lomp in hun veroordeelgedrag. Dunne mensen MAG je nml afzeiken. Al die dingen waar ze over zeiken, die doen ze vaak zelf ook naar dunne mensen. Ongevraagd gezondheidadvies, schattige bijnaampjes als skelet, vragen of je soms ziek bent, zogenaamd bezorgd vragen of je wel genoeg eet, terwijl de zelfrechtvaardigingsdrift er net wat harder afdruipt dan de bezorgdheid… Das normaal. Alleen van dun naar dik heet het lullig. Maar ook meisjes die make up gebruiken en trendy kleding dragen, danwel het lef hebben geen alternatieve subcultuur te joinen – die mag je dus afzeiken. Alles wat ooit succesvol wordt bevonden – gaat vervolgens vogelvrij verklaard worden wat betreft afzeiken. Denk wel dat gedrag 100x belangrijker is dan hoe je eruit ziet – uiteindelijk. Ken genoeg succesvolle dikkere mensen die leuk zijn, en mooi. (Ook slanke, trouwens).

    Er is nog een andere theorie, dat het juist beter is om een tijdje lelijk te zijn (gewicht was hier niet de standaard voor wel of niet lelijk, overigens) en niets te hebben, omdat je dan een beter karakter zou ontwikkelen (het daar nml van moet hebben). Klinkt eigenlijk net zo logisch….

    Reply
  7. Maybe

    Nog 1 mogelijke uitleg: je hebt teveel ‘shoulds’. Als veel mensen in je sociale omgeving een should delen, is dat meer een ‘harde waarheid’ (in je hoofd) dan als jij de enige bent die die should heeft. Je kan vinden dat puisten een teken van schoonheid zijn en dat ze ook zo gewaardeerd zouden moeten worden – maar de meest gedeelde visie is de ‘shouldnothave’ visie. Wat vet betreft zijn de meningen iets verdeelder. Men is het ongeveer eens dat heel vet of heel mager niet mooi zijn (gezondheid dus als norm, en vruchtbaarheid) – maar men is het niet eens over wat slank is. Dat varieert van maat 34 tot 38/40, according to… whoever je verkiest je mee te associeren.

    Anyway, shoulds en shouldnots hebben die niemand deelt lijkt pretty damn useless, en werkt niet echt in je voordeel, dus men probeert datgene na te streven wat volgens tha masses werkt, voor meer kansen. Niet per se de beste strategie, want dan ook meer concurrentie. Inzetten op da freaks en hun eeuwigdurende affectie en goedkeurig is in a way juist veiliger, niet qua keuzemogelijkheid en risicospreiding – wel qua trouwe fans enzo. Ik geloof zelf dat je een succesvolle formule moet vinden die zo dichtmogelijk bij jezelf zit. Vast wel iemand out there die toevallig kickt op wat jij toevallig bent. De shit hier is conformeerdrang en mensen die andermans selectiecriteria hanteren bij gebrek aan zelfvertrouwen wat betreft bestaansrecht van eigen voorkeuren mogen hebben. Zit wat in he, want onzichtbaar succes, danwel constant gemisinterpreteerd succes – heeft ook zo zijn frustrerende kanten. Denken dat je gods gift to the world bent is makkelijker als de wereld dat ook vind… ;P Myeah, creatief met standaarden dan maar. Want feitelijkt zoekt men de beste genetische match – en een heup taille verhouding van 0,7, dat ook, maar mode en tijdelijke voorschriften die hun bestaansrechten ontlenen aan groepsdruk en succes dat GEZIEN wil worden zijn 2 dingen. (Vandaar de rare varianten van mensen die iedereen wil neuken maar niemand aan zijn vrienden voorstelt e.d.).

    Mijn remedie is het vermijden van socially insecure assholes m/v wat overigens ook mijn definitie van loserschap is – en gaan voor diegenen die feitelijke aantrekking belangrijker vinden dan sociale bevestiging. Het alternatief is nml om de slaaf te worden van andermans should(not)s – niet een recept voor een fijn leventje, en bijbehorende illusie van controle over je ‘succes’ (zolang een ander de standaard hanteert – heb je geen controle, dus crap!). Maar oh… sorry beetje lang. Begin wel mn eigen blog haha.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.