Slut-shaming en SOA’s

De AIDS counsil waarschuwt ons dat we misschien niet de eerste zijn die ‘incheckt’ bij de geslachtsdelen van onze bedpartner, dus gebruik een condoom! Op zich een heel slimme manier om mensen bewust te maken van risico’s, en het gebruik van vergelijkingen uit sociale media is natuurlijk best hip. Toch vraag ik me af of ze met hun filmpje niet precies het tegenovergestelde bereiken van wat ze willen.

Twee jaar geleden linkte ik al naar Pam Stenzel, een hele enge vrouw uit de VS die doet alsof ze seksuele voorlichting geeft maar in werkelijkheid jongeren bang wil maken voor seks. Ze maakt deel uit van een beweging waarin SOA’s worden gezien als een soort straf voor te veel seks met te veel mensen. De conclusie die zij trekken is dat er maar één veilige manier is om seks te hebben: slechts één sekspartner hebben in je hele leven, die ook alleen maar jou als sekspartner heeft gehad. Daarvan afwijken is vragen om problemen.

Het grote misverstand is dat SOA’s uitsluitend seksueel overdraagbare aandoeningen zijn. Dat is niet het geval. De enige SOA die ik heb, heb ik gekregen van mijn moeder toen ik nog een klein meisje was: herpes, oftewel koortslip. Ik heb er gelukkig vrijwel nooit last van, maar mijn maagdelijkheid beschermde mij destijds niet tegen besmetting. Ook andere SOA’s zijn gewoonlijk op andere wijze over te dragen. Het feit dat je partner geen andere bedpartners heeft gehad betekent dus niet dat je niet na hoeft te denken over veiligere seks. De enige veilige seks, is seks met jezelf.

En de beste manier om verspreiding van SOA’s tegen te gaan is gebruik van condooms en regelmatig laten testen. En dat is waar het fout gaat. Want spotjes zoals die van de AIDS counsil bevestigen het hardnekkige idee dat SOA’s iets zijn voor sletten, voor vieze mensen. Een condoom willen gebruiken wordt in sommige kringen als een belediging opgevat: ik ben een dame, ik slet niet rond! Wat denk je wel niet van mij? En dus heeft men onbeschermde seks, met alle risico’s van dien.

Om SOA’s tegen te gaan moeten we ophouden ze te zien als iets smerigs wat je krijgt als je te veel verschillende partners hebt. ‘Voorlichting’ waarbij leerlingen snoepgoed likken en gevraagd worden het door te geven (‘zou je dit nog eten? Nee toch? Wat als die vagina een andere penis heeft gezien, dat is toch precies hetzelfde?” – true story) of het filmpje van de AIDS counsil bevestigen juist dat denkbeeld, wat in minder condoomgebruik zal resulteren.

Seks is iets wat je deelt omdat je dat soort gevoelens voor elkaar hebt en het samen fijn wilt hebben, heel wat anders dan snoepgoed likken. En aangezien je elkaar niet ziek wilt maken: praat over veiligere seks, heb condooms in huis en laat je regelmatig testen!

2 thoughts on “Slut-shaming en SOA’s

  1. Weopj

    Helemaal mee eens.

    Gek genoeg heb ik bij de huisarts tijdens de keren dat ik om een SOA-test vroeg telkens als repliek een verwijtende houding gekregen waarbij ik me ongemakkelijk voelde om open en eerlijk te zijn over de reden waarom ik een SOA-test wilde doen.
    En het is niet alsof ik daar elk half jaar om vraag.. ook al zou ik dat misschien best graag willen, omdat ik gewoon liever het zekere voor het onzekere neem.

    De huisarts lijkt me nou net die vertrouwenspersoon die dat zou moeten aanmoedigen. Overigens vind ik het wel gepast als een huisarts adviseert om veilige sex te hebben, maar een kritische houding ten opzichte van het aantal partners van de patient vind ik dan weer wel ongepast.

    Reply
  2. rd

    Ik denk ook dat het filmpje counter-productief werkt. Misschien hebben ze alleen uit proberen te beelden dat je “stil moet staan” bij het feit dat je mogelijk niet de eerste partner bent, maar dan nog is het punt van Marijke zeer valide.

    Natuurlijk is het erg moeilijk een infomercial of iets dergelijk te maken rondom dit onderwerp, zeker wanneer je rekening moet houden met tv stations welke een directere approach niet op prijs stellen en dus niet uit zouden zenden.

    Ik zou veel liever spotjes zien waar uit blijkt dat alles bespreekbaar moet zijn, dat het niet vreemd is er over te beginnen etc. Na zoveel jaar van “bewust wording” campaigns blijft het nog steeds een taboe, iets engs of iets vies.

    Persoonlijk laat ik mij iigv elk half jaar testen, de eerste keer dat ik (man) het aan mijn huisarts (vrouw) vroeg keek ze wel vreemd op maar hebben we een zeer goed gesprek gehad over oa seksualiteit en alternatieve relatievormen. Tegenwoordig hebben we het af en toe nog over wat wel of niet te laten testen en de verschillende risico’s maar eigenlijk is het een standaard handeling geworden.

    Helaas zal de achtergrond en de personlijke opvattingen van een huisarts altijd beinvloeden hoe ze met clienten om gaan.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.