Getuige zijn van lijden

Soms is het zwaar om informatie te krijgen over de narigheid die anderen overkomt. Oorlogen die uit de hand lopen, waarin mensen elkaar zo veel aan doen. Kinderen in ziekenhuizen die gemarteld worden. Soms zou je de krant wel weg willen gooien, de tv uit zetten, al je geschiedenislessen vergeten en gewoon blij zijn in je eigen veilige bubbel. Want de tijd waarin wij leven, dat is in de geschiedenis van de mensheid de meest veilige tijd die er is geweest. En de locatie waar wij leven, Nederland, is een van de meest veilige locaties ter wereld. In de geschiedenis. Ooit.

Ik ben een watje. Ik ben opgegroeid met ouders die mijn lichamelijke integriteit respecteerden. Die echt wel eens kritiek hadden op mijn handelen, maar nooit negatief spraken over mijn persoon. Die me onvoorwaardelijk liefhadden en respecteerden. Ik ben niet geslagen. Ik ben niet uitgescholden. Ik ben niet misbruikt. Mijn ouders waren aardig voor elkaar. Pesten op mijn school bestond uit buitensluiten en je spullen bekladden, niemand werd in elkaar gemept. Maar de wereld is niet altijd mooi.

Ik weet niet zo goed wat het nut is van het zien en erkennen van leed. Ik heb wel het gevoel dat het belangrijk is, dat het gepast is om er getuige van te zijn. Dat het geweld in Syrie misschien door mij niet opgelost kan worden, maar dat ik er verdorie mijn ogen niet voor sluit. De wereld kijkt, niemand lijkt iets te kunnen doen, maar het voelt ongepast en egoistisch om er dan maar mijn schouders over op te halen en er niet aan te denken. “Ik kan er toch niets aan veranderen dus ik ga weer Friends kijken heh, doei”. Het lijkt respectloos.

Grace Brown fotografeerde slachtoffers van seksueel misbruik terwijl zij een bord omhoog hielden met daarop quotes van hun aanvallers. Ik weet niet wat het nut is, waarom je dit zou moeten bekijken. Het komt hard binnen.

8 thoughts on “Getuige zijn van lijden

  1. Niena

    Heel confronterend, heel mooi, deze foto’s. Geven de vrouwen een gezicht, en ik krijg een vieze smaak in mn mond bij wat de mannen als “reden”opgeven.

    Reply
  2. Anonymous

    Ik denk dat het een manier is om het bespreekbaar te maken. Want verkrachting is nog steeds een taboe en meestal krijgt diegene die verkracht is ook nog de schuld. Ik vond het vooral indrukwekend dat ze zwart op wit zetten dat vrouwen net zo goed verkrachters kunnen zijn en mannen net zo goed slachtoffer. Zie: http://projectunbreakable.tumblr.com/. En nee, dat soort websites lees ik niet voor me lol, maar om begrip te krijgen voor de slachtoffers.

    Zelf heb ik de keuze gemaakt me af te sluiten van nieuws over Rusland. Wat daar gebeurt is zo walgelijk dat ik al een trauma zou krijgen als ik alleen het nieuws erover lees. Ik zou ze graag willen helpen, maar het enige waar ik toe in staat ben, is voorkomen om zelf slachtoffer te worden.

    Reply
          1. guido

            O en die stereotypering van sterke man werkt mannen op een scala van dingen in het leven tegen. Opvallend dat de mannelijke stem overal wegblijft he… Bijvoorbeeld gepeste mannelijke kinderen, zowiezo even veel respect en hulp in het leven En hieronder een hele diepe die op jonge leeftijd er wel in gewerkt wordt.. Niks gelijke rechten..

            Reply
  3. guido

    Dit is ook lijden, heel massaal en op jonge leeftijd al.. Gevolgen veel groter dan alleen de 4 maal zoveel suicide bij mannen. Mogen mensen ook wat zogenaamde vrouwelijkheid om gelukkig te mogen zijn als mens?

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.