De Mythe van Mensenhandel

Het is bijna het standaard heldenverhaal: slechterikken ontvoeren onschuldig meisje, held valt binnen en bevrijdt haar. Het is eigenlijk precies wat ons verteld wordt over mensenhandel in de seksindustrie. De mensenhandelaren stelen de vrouw, laten haar gedwongen werken totdat de helden haar bordeel binnen vallen en haar bevrijden. Maar wat als de vrouw geen slachtoffer blijkt? Wat als er in geen velden of wegen slechterikken te vinden zijn? Wat als de redders de bad guys worden? Er gaat veel geld om in de reddingsindustrie . De USAID Counter Trafficking in Persons project trok een stevige 7.3 miljoen dollar. De Coalition Against Trafficking in Women, een van de grootste internationale organisaties tegen prostitutie, biedt financiering en banen aan talloze projecten en personen. Free A Girl haalde me de actie Lock me Up al meer dan honderdduizend euro op voor onder andere Alliance Anti Trafic die bevrijdingsacties uitvoert door prostituees van hun werkplek mee te nemen en in overheidsgebouwen vast te houden. Op zich een nobel doel natuurlijk, vrouwen willen bevrijden van seksuele uitbuiting. Maar er zijn een aantal problemen. “Het lijkt er wel op alsof de prostituees helemaal niet gered willen worden” verbaasde de manager van een Rescue Foundation opvang in India zich. Als redders hadden ze weer eens een inval gedaan in een bordeel, waarna ze de vrouwen gedwongen naar een opvanghuis brachten waar ze niet weg mochten. Keer op keer bleven vrouwen zich vrij breken, bleven protesteren tegen hun gevangenschap in de opvanghuizen en nadat ze gevlucht waren trokken ze vaak weer richting hun oude werkplek. Het leek er wel op alsof de vrouwen zelf in de prostitutie wilden werken, zichzelf niet als slachtoffer zagen, de ‘reddingsacties’ ervaren als een inbreuk op hun mensenrechten en levensonderhoud en zich vooral slachtoffer voelden van de reddingsindustrie. We have now reached a point in history where there are more women in the Thai sex industry who are being abused by anti-trafficking practices than there are women being exploited by traffickers. – Thailand, Empower Report In Thailand worden sekswerkers die nadat ze opgepakt zijn weigeren toe te geven dat ze slachtoffer van mensenhandel zijn maandenlang vastgehouden zodat ze als getuige kunnen dienen in andere mensenhandel-zaken. Ze hebben geen recht op een advocaat, mogen geen contact op nemen met familie of andere organisaties en ze mogen niet weg. Er wordt onvoldoende gezondheidszorg geboden in dergelijke ‘opvanghuizen’ (gevangenissen voor prostituees). Er bestaat geen onafhankelijk bureau voor klachten, er is geen rechtszaak, de reddingindustrie kan haar gang gaan. Ook in India proberen vrouwen koste wat kost uit de klauwen van de reddingsindustrie te blijven. Nadat voor de zoveelste keer vrouwen uit de ‘opvanghuizen’ (gevangenissen) in Mumbai waren weg gevlucht liet de Hoge Raad onderzoek doen. “De opvanghuizen zijn een levende hel” was de conclusie. Vrouwen die verdacht worden van prostitutie, ongeacht of ze schuldig zijn (eh, of ze slachtoffer zijn natuurlijk) worden tot jarenlang vastgehouden, ook al willen ze weg. Ze hebben geen recht op een advocaat want ze zijn slachtoffer en er is geen rechtszaak. Ze mogen geen contact hebben met de wereld buiten het tehuis, hoewel hun familie wel vaak te horen krijgt dat ze sekswerker zijn zodat vrouwen vanwege de schande niet terug naar huis durven. Ze krijgen prutjes te eten met insecten, wormen en grind er in. Seksueel misbruik door personeel is aan de orde van de dag, net als gedwongen vaginaal onderzoek en mishandeling. Er is onvoldoende sanitair, vrouwen plassen en poepen op de grond, gezondheidszorg is er vrijwel niet. Ze willen weg. Vrouwen zijn depressief, angstig en zelfs suïcidaal. Steeds meer geld wordt gepompt in het bewaken van deze opvanghuizen: niet om de vrouwen veilig te houden, maar om ze binnen te houden en de zoveelste uitbraakpoging de kop weer in te drukken. Want begrijp wel: organisaties in de reddingsindustrie halen bakken met geld binnen als ze maar genoeg vrouwen ‘redden’ en ‘rehabiliteren’ in hun opvanghuizen. Hoe meer rechtszaken lopen (voor zover er daders zijn worden zij zelden veroordeeld), hoe meer ‘getuigen’ ze ‘beschemen’ en hoe meer sekswerkers ze ‘een kans op een betere toekomst bieden’ door ze voor een minimumloon spullen te laten maken die in het Westen voor big bucks worden verkocht (“gemaakt door kansarme vrouwen die uit de seksindustrie zijn gered!”) hoe meer die projecten geld krijgen. Hoe meer vrouwen, hoe meer cash. In Zuid-Korea werden de pesterijen van de politie zo ernstig dat prostituees nog liever zelfmoord pleegden dan ‘gered’ te worden. De Verenigde Staten zette de regering onder druk om prostitutie (‘mensenhandel’) tegen te gaan. Ondanks protesten vanuit de sekswerkers zelf bleef de politie klanten op pakken en prostituees lastig vallen. Vrouwen verdienden eerder zo’n 9 duizend dollar per maand, maar zakten af naar ruim 3 duizend sinds de politie bordelen binnen bleef vallen. De VS en Zuid-Koreaanse overheid bereikt wat ze wil: vrouwen worden tegen hun wil de prostitutie uit gedwongen. Voor 920 dollar per maand mogen ze in een opvang wonen en voor de overheid werken, maar zoals gebruikelijk zien weinig prostituees het zitten om in gevangenschap gedwongen werk te verrich… ik bedoel ‘gered’ te worden.

RATSW: If a woman agrees to go to work in a brothel but ends up sent to a factory and forced to sew, is that trafficking? Would you rescue her? Police: No that is not trafficking. We wouldn’t rescue her. That is called an opportunity.  Empower Report

Omvang van mensenhandel De reddingsindustrie beweert dat miljoenen mensen over de hele wereld, met name vrouwen en kinderen, als vlees de grenzen over gehaald worden om daar als slaven te werken in de prostitutie. Maar daadwerkelijke aanwijzingen voor deze grootschaalse mensenhandel wordt nooit gevonden. De reddingsindustrie beweer dat dit komt doordat het een verborgen en schimmige wereld is waardoor het moeilijk is om harde data te vinden, maar zelfs grote ‘reddingsoperaties’ falen in het aantonen van trafficking. Neem bijvoorbeeld het Britse project ‘Pantameter 2‘ waarbij de politie van het hele Verenigd Koninkrijk (waaronder de republiek Ierland en de UK Human Trafficking Centre) betrokken was en er invallen werden gedaan in honderden (honderden!) bordelen en massagesalons. Het resultaat? Nul arrestaties. Geen enkele arrestatie voor trafficking of gedwongen prostitutie. Zero. Nada. Ontevreden over deze uitkomsten werd Project Acumen opgezet met het expliciete doel om mensenhandel aan te tonen. De uitkomsten waren teleurstellend: geen van de vrouwen was ontvoerd, vastgehouden of verkocht. Om in het onderzoek als ‘kwetsbaar’ aangemerkt te worden hoefden zij slechts aan één kenmerk te voldoen, waarbij in een bordeel werken één van de kenmerken was, waardoor heel de groep als ‘kwetsbaar’ werd bestempeld. Andere kenmerken waren een economisch zwakke positie hebben (geen Engels spreken, geen opleiding hebben), een zwakke maatschappelijke positie hebben (illegaal zijn, bijvoorbeeld), onjuist geïnformeerd zijn (in een andere stad gaan werken dan afgesproken was voldoende) of geweld en dwang (werd nauwelijks gevonden). Vier kenmerken was voldoende om als ‘slachtoffer van mensenhandel’ in het rapport te komen, ongeacht of je daadwerkelijk slachtoffer was van mensenhandel. Men vond dat 11% van de onderzochte vrouwen aan deze kenmerken voldeed. Vervolgens hebben ze dit percentage op basis van vooroordelen stevig verhoogd (“dit moet te laag zijn, in het echt zijn er vast meer vrouwen uit kwetsbare landen”) en gingen de resultaten de wereld in: duizenden slachtoffers van mensenhandel in de UK! Ze hadden er niet één gevonden… CoMensha is een Nederlandse stichting die zich inzet tegen mensenhandel en brengt rapportages uit over de omvang van mensenhandel in Nederland. Haar cijfers worden gebruikt door bijvoorbeeld het WODC van het Ministerie van Justitie en door de politie. In haar jaarrapporten vermeldt CoMensha hoeveel meldingen van mogelijke slachtoffers zij hebben gehad, maar voor het gemak verkorten zij dit structureel tot slachtoffers van mensenhandel. Voor de goede orde: CoMensha controleert of toetst deze meldingen niet, het zijn meldingen van vermoedens. Het onzorgvuldige (en misleidende) taalgebruik van CoMensha wordt echter door allerlei officiële instanties zonder pardon overgenomen, de meldingen van mogelijke slachtoffers veranderen daardoor ineens in slachtoffers. In opdracht van de regering deed het bureau Intraval in 2006 bijvoorbeeld onderzoek naar prostitutie en vermelde in hun rapport “400 slachtoffers van mensenhandel” terwijl er in werkelijkheid dus 400 meldingen waren van mogelijke slachtoffers. Maar over echte misstanden in prostitutie wordt keer op keer gezwegen. Zo wordt Utrechtse prostituees het werk zowat onmogelijk gemaakt en wordt hen een werkplek geweigerd voor ‘hun eigen bestwil’ en ‘vanwege vermoedens van mensenhandel’. Opnieuw wordt de mensenhandelmythe gebruikt om de positie van prostituees gevaarlijker te maken, de seksbranche ondergronds te drukken en de rechten van sekswerkers weg te nemen. De Nationaal Rapporteur Mensenhandel vroeg in 2000 aan 155 hulpinstellingen en belangenorganisaties hoeveel meldingen zij hadden van mogelijke slachtoffers van mensenhandel en telde toen de genoemde aantallen simpelweg bij elkaar op (!) zonder te corrigeren op dubbeltellingen en had het daarna in het rapport voortdurend over slachtoffers in plaats van mogelijke slachtoffers, waardoor in kranten en andere media onjuist beweerd werd dat er in 2000 608 slachtoffers van mensenhandel waren geweest. In Cambodja alleen al zijn er honderden organisaties die sekswerkers ‘redden en rehabiliteren’, vermoedelijk zijn er zelfs meer activisten dan daadwerkelijke slachtoffers van mensenhandel. Een audit van de USAID Counter Trafficking in Persons project rapporteerde dat in 2009 slechts 12 mensen vervolgd zijn voor mensenhandel. De Asia-Pacific Network of Sex Workers (APNSW) rapporteert hoe de reddingsindustrie op bijna pornografische wijze lugubere verhalen over seksuele vernedering gebruikt om meer geld binnen te halen, terwijl ze er tegelijkertijd nauwelijks in slagen daadwerkelijke slachtoffers te vinden. “Slachtoffers zijn zich er niet bewust van, ontkennen, willen niet in zien of kunnen niet in zien dat ze slachtoffer zijn, wat het moeilijk maakt hen te bereiken” is de verklaring van deze organisaties. De politie is vaak de dader van geweld tegen sekswerkers. In landen waar prostitutie niet toegestaan is, blijkt zelfs dat de politie de nummer 1 dader is van geweld tegen sekswerkers. Ze hebben de macht om deze vrouwen te arresteren en publiekelijk te vernederen, en deze macht wordt op grote schaal misbruikt. In Cambodja geeft ruim 70 procent van de bordeel-prostituees aan dat zij mishandeld zijn door politie, en bijna 60% is door de politie verkracht. Het akelige is dat zij nauwelijks in staat zijn deze misdaden te rapporteren, vanwege de angst dat zij zelf opgepakt of verder mishandeld zullen worden. Anti-trafficking organisaties plaatsen zich in de idiote situatie waarin ze geweld en mensenrechtsschendingen moeten gebruiken tegen de vrouwen en meisjes die ze beweren te redden, om op die manier te proberen te bewijzen dat er een misdaad is begaan, ondanks de ontkenning en gebrek aan medewerking van de zogenaamde slachtoffers. Sekswerk als werk Sekswerk is natuurlijk lang niet altijd een volledig vrije keuze, vaak zien vrouwen zich genoodzaakt sekswerk te doen omdat ze weinig andere opties hebben. Onderzoek door Mai (2009) toonde bijvoorbeeld aan dat veel migranten in de UK in de seksindustrie werken omdat ze daarmee een fatsoenlijke levensstandaard voor zichzelf en hun familie kunnen krijgen. Veel migranten kiezen voor sekswerk om misbruik in andere sectoren te vermijden, waar vaak sprake is van lange uren en weinig loon. Een groot deel van de sekswerkers in Cambodja zijn voormalig naaisters en kledingmakers, die de omstandigheden in de seksindustrie prettiger vinden dan in andere sectoren. Bijna 95% van de vrouwen in CSOM onderzoek gaven aan dat hun primaire motivatie om als sekswerker te werken was vanwege het geld wat ze ermee verdienden. Zo’n 3.9% van de vrouwen gaf aan dat ze ooit gedwongen werden tot werken. Dit percentage, zowel in dit onderzoek als in andere onderzoeken, is vergelijkbaar met het percentage niet-sekswerk vrouwen dat zich gedwongen of mishandeld voelt. Verder geeft 97% (!) van de escorts aan dat hun zelfvertrouwen verbeterd is sinds zij als prostituee gingen werken, terwijl slechts 8% van de straat-prostituees dit rapporteert. Ander onderzoek Decker, 1979: 166, 174) toonde dat 75% van escorts vond dat hun leven verbeterd was sinds zij als sekswerker gingen werken, 25% zei dat het niks veranderde en 0% had het gevoel dat hun leven er slechter op was geworden. Een Australisch onderzoek toonde aan dat de helft van de prostituees hun werk als een van de grootste positieve factoren in hun leven zag, en 70% zei dat ze opnieuw prostitutie zouden kiezen als ze hun leven opnieuw zouden starten (Woodward et al., 2004: 39). De mythe van mensenhandel stelt overheden in staat om zeer restrictieve migratiewetten in te voeren, zogenaamd om mensenhandel tegen te gaan maar vooral om migratie tegen te gaan. Cambodja heeft in 2008 de wet Suppression of Human Trafficking and Sexual Exploitation aangenomen, een wet welke UNICEF gefinancierd en ondersteund heeft. De wet zorgt er voor dat sekswerkers eigenlijk op geen enkele manier veilig kunnen werken, het criminaliseert vrijwel alle sociale en financiële transacties rondom sekswerk en dwong sekswerkers de straat op. De gevolgen zijn gruwelijk: sekswerkers worden verkracht, mishandeld en opgepakt door politie, de reddingindustrie houdt vrouwen tegen hun wens vast en er zijn zelfs vrouwen in gevangenschap overleden. Doordat sekswerkers benaderd worden als ófwel criminelen die gestraft moeten worden, ófwel slachtoffers die we moeten redden, neemt de reddingsindustrie alle humane opties van sekswerkers weg. Neem bijvoorbeeld Project ROSE in de VS, waar prostituees moeten toegeven dat ze slachtoffer zijn, preken krijgen over hoe slecht het is om ‘je lichaam te verkopen’, moeten beloven nooit meer sekswerk te doen of anders de gevangenis in worden gegooid. Je bent een gore hoer of een willoos slachtoffer, niets anders. ‘Reddingsacties’ in de seksindustrie en wetgeving tegen ‘mensenhandel’ maken in de praktijk de positie van sekswerkers kwetsbaarder en gevaarlijker. Restrictieve migratiewetten om mensenhandel tegen te gaan en wetgeving tegen cliënten van sekswerkers maken het werk van prostituees ingewikkelder en soms zelfs ronduit onmogelijk, waardoor sekswerkers meer risico moeten nemen om onder de radar te blijven. Voor veel migrerende sekswerkers zijn de reddingindustrie en hun ‘reddingacties’ een groter risico voor hun veiligheid en levensonderhoud dan klanten en ‘pooiers’. Grote sekswerk-rechten organisaties als Empower in Thailand (50 duizend sekswerkers) roepen om hulp tegen de anti-trafficking organisaties die hen zwart maken, beledigen, de politie bij hen binnen laten vallen, jarenlang gevangen houden, medisch onderzoek afdwingen, gedwongen programma’s laten volgen en hen verbieden de grens over te gaan. Stop mensenhandel Om mensenhandel te stoppen moet ten eerste de reddingsindustrie een halt toegeroepen worden. Prostituees reduceren tot willoze slachtoffers en dan invallen te doen in hun woon- of werkplek, ze vervolgens vast te houden in opvanghuizen waar ze niet weg mogen en verplicht werk moeten doen voor een minimaal loon omdat ze anders gestraft worden met arrestatie of erger IS MENSENHANDEL. Sekswerk moet erkend worden als werk, zodat sekswerkers beschermd kunnen worden tegen misbruik en mishandeling door politie en instanties. In Nieuw Zeeland werden de wetten in 2003 veranderd zodat sekswerk legaal werd. Sekswerkers gaven aan zonder angst naar de politie en rechtbanken te kunnen gaan om misstanden aan te kaarten. Ruim 60% van de sekswerkers gaf aan dat ze onder de nieuwe wetgeving beter in staat waren om werk te weigeren. De conclusie vanuit het onderzoek comité was duidelijk: legalisering van sekswerk vergroot de rechten en veiligheid van sekswerkers. Pas wanneer sekswerkers gelijke rechten krijgen als andere werkers kunnen we mensenhandel daadwerkelijk aan gaan pakken. Als sekswerkers gewoon ruimtes kunnen huren, accountants kunnen inhuren, samen mogen werken en rechten hebben kan onrecht aangepakt worden. Momenteel worden prostituees in Engeland die samen een werkflat huren beide opgepakt en veroordeeld voor het ‘pooier zijn’ en ‘bordeel houden’, waarmee ze de ander tot slachtoffer zouden maken! In India worden de volwassen thuiswonende kinderen van sekswerkers opgepakt voor mensenhandel (want ze profiteren financieel van het inkomen van hun ouder). In de VS worden prostituees die samen reizen of een klant bezoeken opgepakt, opnieuw omdat ze elkaar tot ‘slachtoffer’ zouden maken. Als je als sekswerker onzuivere toestanden kunt melden zonder bang te zijn dat je ontvoerd en vastgehouden wordt door de reddingsindustrie of opgepakt wordt door de politie kun je vanuit de seks-branche zelf zo veel hulp inschakelen. We maken de wereld op geen enkele manier beter als we sekswerkers straffen. De daadwerkelijke oorzaken van mensenhandel moeten aangepakt worden. Problemen rondom armoede, ongelijkheid van sekse, migratieproblemen, discriminatie, culturele problemen en seksnegativisme. Mensenrechten. Maar dat is niet zo’n spannend verhaal als meisjes van 13 in een kast van 2 vierkante meter, dus blijft mensenhandel gefinancierd worden door ons. De redders. De good guys. Om te huilen :(. In Nieuw Zeeland zijn sinds 2003 trouwens geen incidenten met mensenhandel meer geweest.

51 thoughts on “De Mythe van Mensenhandel

  1. richard hofland

    klopt er bestaat ook een goede film over, die heet traffic of trafficing, die is redelijk realistich.
    Daarom hebben ook heel veel hoeren achter de ramen een tattoo van hun pooier op hun borst, dat is meestal gedwongen prostitutie

    Reply
    1. Marijke Post author

      Dat zijn inderdaad verhalen die de reddingsindustrie herhaalt. Er zijn geen aanwijzingen dat dit echt gebeurt.

      Reply
            1. Yiande

              Is dat je bewijs? Een houterig stukje overheidspropaganda om het eigen handelen te verantwoorden door het spook van mensenhandel op te roepen? Ik vind je argumentatie in deze reactiepanelen erg zwak, en vooral rusten op je autoriteit als politie-agent. Dat steekt schril af bij de sterke argumentatie en vloeiende beeldvorming van dit artikel.

              Ik kom hier via Zondares, die dingen schrijft die naadloos aansluiten bij dit artikel. Ook daar is de reactie vanuit politie en overheid altijd zwak te noemen. Deze schrijfsters zetten jullie te kijk, en jullie kunnen je niet eens met argumenten verweren. Wat een vertoning!

              Reply
    2. Felicia Anna

      You don’t know what the fuck you’re talking about. Many of the girls I know have a tattoo on their chest, none of these girls are forced. This is another one of those police myths, just like the tattoo of the Lotus flower before. You’re chasing ghosts, and every time you see some new tattoo you think those are the ‘new’ forced girls.

      Do you want to know how many clients I get with a tattoo on their chest with a name on it? Are they forced too? Or can only prostitutes who have a tattoo on their chests be forced? You do know how ridiculous you sound, right?

      No wonder the police has such trouble to arrest the few real pimps that are out there, and keep harassing prostitutes like me because of something dumb as a tattoo.

      Reply
  2. Felicia Anna

    Very good article! I couldn’t have written it better, and I work as a prostitute in the Amsterdam Red Light District. Thank you very much for shining a light on the truth behind the trafficking hysteria, and the (deliberate) misinformation about prostitution and (possible) forced prostitution/human trafficking.
    Please keep on spreading the truth about the rescue industry, and the crusade against prostitution, that is disguised as the hero trying to ‘save us’ from things we don’t need to be saved from.

    @Richard Hofland
    I don’t know where you get these stories about tattoos from, but if that would be the case first of all, those pimps would be really dumb, because it would make it a lot easier to track who the girls are that are being forced. Secondly, so many people in the world have tattoos of names on them, that a prostitute has one just proves she’s just as human as the rest of us, not that she has a pimp.
    These stories are typical human trafficking myths, created by the rescue industry to fool you into thinking you’re seeing a forced prostitute with a pimp. I have a tatoo, and so do many other girls working here, many of them with names, but not of their pimps, rather their childeren, boyfriends or husbands etc.

    Reply
  3. Simone van Schaik

    Kippenvel, kreeg ik na het lezen.

    Is er ook maar iets dat wij ertegen kunnen doen? Ik ben misschien maar een nobody in de wereld maar veel nobody’s samen kunnen veel bereiken….

    Reply
    1. Marijke Post author

      Dit ‘hoertje pesten’ kan alleen stoppen wanneer sekswerkers als volwaardige mensen worden gezien. Dus spreek je uit over de rechten van sekswerkers, kom op voor sekswerkers, niet alleen in het buitenland maar ook hier. Je kunt als sekswerker geen kant op in Nederland, je bent ofwel voor altijd hoer, of slachtoffer die haar leven gebeterd heeft. Het is zo absurd.

      Reply
  4. Josien

    Goed stuk om te lezen, erg interessant. En ben het er mee eens, steek al die energie (en al dat geld) in de mensenrechten. Bereik je veel meer mee.

    Reply
      1. Richard

        Het is gewoonweg waar wat ik eerder schreef aangezien in de vroeger bij de politie op de wallen heb gewerkt en daar de nodige info heb opgedaan en aangiftes heb opgenomen. Geloof het of niet, maakt mij niet uit, echter sluit je ogen er niet voor en als je een dergelijk meisje ziet zitten (niet iedereen natuurlijk) vraag het je toch maar een af. Kijk ook de film sextraffic uit 2004 maar eens.

        Reply
        1. Mark van der Beer

          Oh ja Richard, nu je zegt dat je bij de politie op de Wallen hebt gewerkt heb je helemaal gelijk! Want de politie op de Wallen weet echt wat er speelt, tuurlijk!
          Man, de politie kan het vertrouwen van de prostituees nooit winnen, om het simpele feit dat ze de prostituees achteraf altijd naaien. Bovendien heeft de politie tunnelvisie en zien ze iedere partner van een prostituee aan voor een pooier. Het feit dat een meisje de naam van haar vriend of man op haar lichaam tatoeëert is echt niet voorbehouden aan prostituees alleen met een pooier. Hoe zat het ook alweer met die lotusbloem waar jullie destijds zo op hebben gejaagd?
          Ik zou zeggen, beste Richard, het feit dat je voor de politie hebt gewerkt, betekent alleen maar meer reden om aan jullie tunnelvisie te twijfelen, zo blijkt uit wel uit de woorden van een prostituee op de Wallen hier:
          http://behindtheredlightdistrict.blogspot.com/2014/04/pimps_16.html

          Maar ook op de website van raamexploitant Frans Snel uit Alkmaar staat te lezen hoe de politie bij een verhoor maar één ding van een prostituee wilt horen, en dat is dat ze gedwongen wordt, zoals hier te lezen valt:
          http://kamerverhuur-snel.nl/correct-of-niet-correct/

          En ook het rapport van de KLPD zelf, waarin ze zelf tot de conclussie komen dat 50 tot 90% van de prostituees gedwongen zouden zijn, laat wel zien hoe erg de tunnelvisie van de politie is, zoals een prostituee hier aanhaalt:
          http://behindtheredlightdistrict.blogspot.com/2014/05/forced-into-prostitution.html

          Het feit dat je van de politie bent, betekent alleen maar dat we je niet zomaar op je woord moeten geloven. Jullie zien vooral wat jullie willen zien, en als jullie je zin niet krijgen, doen jullie er alles aan om het er toch door te krijgen.

          Reply
  5. Danielle

    He verdomme, mijn link is mislukt. Ik wou die link er apart achter zetten, en die is nou over mijn tweede paragraaf gekomen, en de text is weg. Sorry!

    Reply
  6. Akahige

    Nu heb ik ooit eens een programma gezien waarin een slachtoffer van een loverboy inderdaad de naam van haar misbruiker in haar nek had getattoeëerd (“Waldo”, naar ik meen). Dat de tatoeage bij een dermatoloog weggelaserd werd, was een vrij belangrijk item in dit programma, dat overigens door de EO werd uitgezonden.

    Punt is, en ik zeg dit met gevaar om als een soort Fleurtje van Schaik over te komen (wat ik liever niet doe), loverboyproblematiek lijkt dus wel echt een ding te zijn. Maar heb ik het dan over schrijnende misstanden en situaties waarin vrouwen geheel tegen hun zin in beland zijn, of heb ik het dan over hoe ikzelf vatbaar ben voor de framing van de EO?

    Hoe zie jij dat, Marijke?

    Reply
    1. Marijke Post author

      Vrouwen plaatsen soms de naam van hun partner als een tattoo op hun lijf, ook vrouwen die in een hele nare relatie vol mishandeling zitten. Het is een mythe dat veel prostituees door hun pooier ‘gemerkt’ worden met een tattoo. Sowieso komen pooiers erg weinig voor, voor zover er pooiers zijn is dit meestal een mutually beneficial relatie waarbij de vrouw haar pooier uiteindelijk vaak dumpt omdat ze te weinig aan hem heeft. Loverboys zijn eveneens schaars, net als gewelddadige pimps die hun hoer met geweld in de industrie houden. Voor zover ze bestaan gaan ze echt niet hun hoer een tattoo geven, wtf man. Onderzoeken suggereren dat de enkele (het komt echt vrijwel nooit voor) gevallen waarin dit wél gebeurd *veroorzaakt* worden door dit seksfantasietje van politie en justitie – zo’n kereltje denkt dan door media en dergelijke dat een echte pimp dat doet, dus doet hij het ook, de eikel. Het oorzakelijke verband lijkt dus andersom, reddingsfetishisten bedenken dat hoeren gemerkt worden, van die eikelige losers van pooiers nemen die fantasie over en maken het werkelijkheid.

      Prostituees zitten even vaak als niet-prostituees in een relatie waarin ze dwang en mishandeling meemaken. Het komt dus wel voor, natuurlijk. Gedwongen prostitutie bestaat.

      Maar we gaan mishandeling in huwelijken ook niet tegen door alle getrouwde vrouwen te ontvoeren en vast te houden en het huwelijk ondergronds te duwen.

      Reply
      1. richard

        Ik verbaas mij wel wat over het bagataliseren van sommige personen, ik verkondig ook niet dat dit voor iedereen geld. Ik weet uit persoonlijke ervaring voor 100% dat sex-trafficing voorkomt meer dan sommige hier verkondigen. Iedereen doet er maar mee wat men wil en als je je ogen ervoor sluit. Prima, struisvogelpolitiek is ook een vorm van politiek bedrijven. Voorbeelden te over. Als je iedereen over 1 kam wilt scheren, ook goed. Stem de volgende keer op de struisvogelpartij.

        Reply
        1. Marijke Post author

          Ik ben toch weinig geneigd de persoonlijke ervaringen van politieagenten te geloven bóven de eigen ervaringen van prostituees. Uit te veel onderzoek blijkt dat politie naar prostitutie kijkt vanuit de eigen ‘geile’ bril (de verhalen lezen niet voor niks zo vaak als halve porno) en politie is in de meeste gevallen de grootste bron van geweld richting hoeren. Ik neem jullie eigen ervaringen met een grote, grote korrel zout, zeker wanneer de hoeren zelf beweren dat jullie niet op willen houden hen lastig te vallen.

          Reply
        2. Mark van der Beer

          Ik verbaas me meer over het feit dat er zo’n groot verschil is tussen wat jij beweert en wat de mensen die zelf in de industrie beweren. Geeft geloof ik wel aan hoe groot het verschil is tussen wat jij denkt en de realiteit.

          Reply
  7. Roos Schippers

    Dank je Marijke voor dit heldere artikel.
    Dit is een teneur waar wij als sekswerkers in toenemende mate mee te maken hebben sinds de legalisering van rond 2000. Let wel, niet de legalisering van prostitutie, maar die van het houden van bordeel, oftewel die van organisatie van prostitutie. Dus ook in Nederland.
    De regelgeving t.a.v. van prostitutie staat volledig in het teken van criminaliteitsbestrijding, een criminaliteit die geleidelijk synoniem is verklaard met alle prostitutie, op basis van schimmige cijfers.
    Lees de WRP, lees de Novelle die op het moment voor ligt bij de 2e Kamer.
    Er is een hardnekkige behoefte te ontkennen dat prostitutie een volwassen en volwaardige persoonlijke dienstverlening is, gelijkwaardig met iedere andere, dat er sprake kan zijn van professionalisering, van serieuze beroepsuitoefening, van vrije keuze dus. Op basis van een moreel oordeel over vrouwelijk openbaar betaald promiscue zijn (waarbij gemakshalve wordt vergeten dat er ook mannen zijn die prostitutie bedrijven)
    Het belemmert ons in een bevechten van het stigma, van gelijk arbeidsrecht, en van een gelijke sociaal maatschappelijke positie, ofwel emancipatie.
    Nog heel kort geleden was er een verschrikkelijke affaire rond mensenhandel in het transport in het nieuws. Officieel wordt mensenhandel in andere sectoren omschreven als “overige mensenhandel”, alsof het gaat over een secundaire vorm van. Om te duiden hoe krankzinnig de focus is op vermeende “seksuele exploitatie” in de prostitutie.
    Nog eens dank! Roos Schippers, sekswerker, deelnemer aan het landelijk Platform “verbetering positie sekswerkers”, lid ICRSE

    Reply
  8. Wil Post

    Ik ben via Vrouw en Recht toezichthouder geworden toen prostitutie op het Zandpad in Utrecht verboden werd. De burgemeester signaleerde mensenhandel, maar de maatregel om dan ruim 300 vrouwen hun werkplek af te nemen is disproportioneel. De exploitanten hadden 24 uur per dag 7 dagen in de week beveiliging geregeld en die zijn prostituees nu kwijt. Bestuurders veranderen vervolgens erg makkelijk de regels, zodra weerbare vrouwen de vergunningen willen overnemen. De regels zijn gewoon veranderd, nu al drie keer. De politie vertelde me dat er gewoon villa’s gebouwd moeten worden en bestuurders geen compensatie willen betalen. Een oud-burgemeester vertelde dat hulp aan slachtoffers vanzelfsprekend is, zij krijgen een inkomen, opleiding en woning. De vrijwillig werkende prostituee wordt daarentegen gewantrouwd en niet begrepen. Ik vergelijk het maar met de (vroegere) discriminatie van homo’s en verbranding van heksen. Het is hoog tijd voor verandering.

    Reply
  9. Marcel

    Zinnetje copy-paste van nu.nl, datum vandaag:

    (Boko Haram)
    “De terreurbeweging houdt nog steeds meer dan tweehonderd meisjes vast die op 14 april uit een school werden ontvoerd.”

    Mensenhandel is breder dan gedwongen prostitutie. Kijk naar het recruteren van kindsoldaten, de illegale mensensmokkel, babyhandel.. Waar ik het over had is de ontvoering van een school vol jonge kinderen door een terreurorgnisatie. En dat was ook waar de foto-met-de-man-met-bordje over ging.

    Word wakker. En staar iets minder naar je eigen navel. De wereld is groter dan alleen een red light district.

    Reply
      1. Marcel

        Het verbaast me dat er plots bijna alleen gesproken wordt over de mythe van gedwongen sexwerkers, terwijl de bron gaat over een school vol reeel ontvoerde meisjes, en de dreiging van terroristen hen te verkopen. Ongetwijfelt wel een terecht stuk over vooroordelen tegen sexwerkers, maar het komt met een vreemde spin uit een ander verhaal.

        Reply
        1. Marijke Post author

          Ik beweer niet dat gedwongen arbeid nooit voorkomt, of dat er nooit vrouwen ontvoerd worden.

          Reply
          1. Marcel

            Alleen gebruik de foto die betrekking heeft op een massale ontvoering wel als aanleiding voor een, denk ik, soort emancipatiestuk voor (nederlandse) prostituees. En je verguist de man die er op staat, terwijl hij denk ik wel juiste intenties heeft.

            Reply
            1. Marijke Post author

              Oh dat denk ik ook ja. De meeste mensen die de reddingsindustrie financieren trouwens ook. The road to hell ;).

              Reply
              1. Marcel

                Te makkelijk Marijke. De man protesteert tegen terroristen die de vrijheid waarin wij leven bedreigen. Vrijheid waarin prostituees net als andere ondernemers zaken kunnen doen, en vrijheid waarin LGBT rechten hebben als ieder ander.
                Niet dat westerse democratieen perfect zijn, maar toch heel wat beter dan in oud sovet unie staten en oosters-arabische landen.

                En ja, ik ben erg serieus. Dat weet ik.

                Reply
                1. Marijke Post author

                  Tja, dat vind ik inderdaad ook. Ik ben tegen terrorisme, ik zie niet zo goed hoe ik dat ontkend zou hebben.

                  Reply
  10. Bianca

    Er staat vandaag in NRC.Next een artikel over dat de aantallen op het gebied van mensenhandel en seksueel misbruik vaak niet kloppen. Het artikel is geschreven op basis van het proefschrift mediahype van Peter Vasterman waarin hij aantoont hoe slecht de onderzoeken zijn opgezet.

    Reply
    1. Richard

      Ik denk dat iedereen er maar het zijne/hare van moet denken en geloven wat jezelf wilt geloven, ik weet wat ik weet en als men dat tunnelvisie noemt, prima. Er er zijn ook mensen die beweren dat 9/11 is opgezet door de CIA.

      Reply
  11. Pingback: The Myth of Trafficking | Marijke Vonk

  12. Ruud

    Het is (nog) onmogelijk de situatie van Nederland met het buitenland te vergelijken. De situatie in New Zealand lijkt het beste (sinds 2003 geen mensenhandel incident). New Zealand ligt relatief geïsoleerd én heeft een homogene autochtone hoerenpopulatie. Wat we er wel van kunnen leren dat de legalisering daar een geslaagd experiment is. Een hoer wordt daar niet gestigmatiseerd heb ik begrepen.

    Wij hebben nog een weg te gaan. Onze Hoeren zijn veel diverser qua cultuur en taal.

    Om die enkele gedwongen hoer die ons land binnen slipt (of in ons land in een kwetsbare positie geraakt) weer haar (uit)weg te laten vinden is een goed realistisch geïnformeerde politie-apparaat met groot verantwoordelijkheidsgevoel en empathisch vermogen een aller eerste levensbehoefte voor haar! Die politie gaat haar aangifte opnemen. Dát is de plek waar zij zich (langdurig) veilig genoeg moet voelen, óók als ze wat warrig is of anderszins onduidelijk.

    mijn ervaring is dat de politie een verwrongen beeld heeft van de prostitutie! Sowieso is het onmogelijk de situatie van 2004 (jouw comment van 23-5-2014, 6.23h) te nemen als voorbeeld voor de situatie van 2014. Totale kolder!

    Beste politie, ik heb een aantal malen gezien dat prostituees op een wat kinderachtige manier lastig gevallen worden door Marokkanen, die geen respect hebben voor onze hoeren. Dat is vermoedelijk een islamitisch cultuurdingetje. Spugen tegen het raam, langdurig staren, hangen, plakken voor de ramen, rijen tegen de ramen, een raam inschoppen terwijl er een hoer vlak achter zit (de hoer heeft mij foto’s van het ingetrapte raam laten zien).
    Spreek deze mensen aan op hun gedrag, is mijn verzoek.

    Die belastingbetalende hoeren hebben namelijk geen pooiers meer om ze te beschermen en rekenen op jullie net als elke belastingbetalende burger. Bedankt!

    Nb: sommige hoeren huren inderdaad (nog?) privé security in, verwar die niet met pooiers. Ik ken niet de geldstromen tussen de raamhoeren en hun evt ingehuurde security, maar ik had zeker niet de indruk dat de hoer die ik kende met een security-mannetje, geen controle had over haar mannetje, gezien het grapje dat ze met hem uithaalde én waar ik toevallig bij was.

    Het verbaasd mij ook dat er politie is die bij een raamprostitutiegebied werkt en dan de blogspot.zondares bijvoorbeeld niet kent. Ongelofelijk! Ik denk dat het tijd wordt dat er een certificaat ‘prostitutiekennis’ voor de politie komt die in die omgevingen werkt.

    Vat het niet te persoonlijk op. De politie doet ook veel goed werk, maar op prostitutiegebied kunnen ze nog veel leren!

    Reply
  13. Sjors

    Thnx voor deze blog! Dit is precies het gevoel wat ik had als ik weer eens die reclame voorbij zag komen op tv, ” dit is (..) ze werkt voor 15 cent in een naai atelier en daar zijn we trots op, want eerder zat ze in de prostitutie”.

    Fijn dat je alles eens goed op een rijtje hebt gezet! Ik ga dit zeker delen.

    Reply
  14. Pingback: Anti-sex trafficking organizations are worse then the traffickers | Human Trafficking Statistics, Facts, number of victims of sex trafficking, prostitution, sex slavery, myths, lies, truth

  15. Silvia

    Hoi Marijke,
    in een ver verleden kenden wij elkaar online maar ik kom nu voor het eerst op je website terecht via een vriend die naar dit artikel van jou verwees toen ik zei dat ik dacht dat de meeste prostitutuées op de Wallen slachtoffers waren en uitgebuit werden. Ik dacht dat mensenhandel en gedwongen prostitutie een enorm probleem was door al die media campagnes maar blijkbaar is dat bullsh*t. (ik realiseer me nu, na het lezen van je blog post, ook pas dat ik dit idee vroeger nooit had, maar sinds al die campagnes en nieuwsberichten over mensehandel en police raids e.d. ben ik dit pas gaan denken) Goed om te weten hoe de vork echt in de steel steekt.
    Ik heb ook andere van je blog posts gelezen en even gekeken bij Behind the Red Light District. Dat geeft een realistischer beeld! Nu wou ik dat onze maatschappij & politici eens ophielden met de cultuur van schaamte en onderdrukking rondom sex werk. Ik ben wel overtuigd dat alleen dan de problemen eromheen kunnen verdwijnen. Ik zie niet waarom het ruilen van seksuele diensten voor geld inherent verkeerd of schadelijk zou zijn en de problemen die eromheen bestaan (dwang, geweld, vrouwen met weinig alternatieven, etc.) worden juist veroorzaakt of op zijn minst in de hand gewerkt doordat de sexwerkers sociale status & legale status wordt ontzegd en zij worden geminacht en zelfs vervolgd. Terwijl zij niets verkeerd doen en net zoveel respect verdienen als iedereen. Wat goed dat jij en anderen, waaronder de sexwerkers zelf, hiertegen ingaan. Ik ga je blog volgen zodat ik er een realistisch beeld bij kan houden en niet meer zonder het te weten domme dingen roep over prostitutie. 🙂 En als ik weer een keer langs de Wallen kom omdat ik in Amsterdam ergens moet zijn, dan zal ik die vrouwen niet meer zien als zielige mensenhandel-slachtoffers maar als volwaardige mensen die net zo goed als iedere andere burger mijn respect verdienen. dankjewel voor de eye opener 🙂

    Reply
    1. Silvia

      Niet dat slachtoffers van mensehandel niet mijn respect zouden verdienen. Maar je snapt hopelijk wat ik bedoel. Door de campagnes wordt een eenzijdig beeld gecreëerd van willoze slachtoffers en van prostitutie als iets über evils en daardoor is het moeilijk om de vrouwen achter de ramen gewoon als individuen te zien.

      Reply
  16. Pingback: Ingezonden: Soa-aids schendt recht op medisch beroepsgeheim voor Sekswerkers | Sekswerknieuws

  17. Amber

    Dank je Marijke voor dit tegengeluid. Heel fijn om als (voormalig) seks werker nou eens als mens gezien te worden. Een mens die gewoon een baan heeft met goede en slechte dagen als zzp’er bijvoorbeeld en een eigen karakter. Een mens die zelf kan denken (ja heus echt ook over andere dingen dan seks of geld of misbruik) en ook gewoon boodschappen doet in de supermarkt. En die dus niet altijd (lees: meestal niet) gered hoeft te worden. En ja er zijn mensen die gedwongen worden, zoals dat die ene dame (op de ongeveer 200 die ik heb leren kennen) die door haar vader achter het raam gezet was. Ook was er een door liefde verblinde dame. Haar vriendje stond elke dag tegenover haar raam haar de hele dag in de gaten te houden en sloeg haar bij te weinig inkomsten. Vreemd genoeg is dat de 4x per dag voorbij fietsende politie nooit opgevallen. Die keken namelijk liever naar de dames, het blijven (vaak) mannen he, hoe goed ze het ook bedoelen. Beschermheren van wat ‘juist’ is. Ik had de politie persoonlijk liever als klant, dan waren we gelijken 🙂 Ik ben ook voor een seks-werker opleiding voor politiek en politie die beleid maken en uitvoeren voor deze zzp’ers en werknemers.
    Oh en Marijke, die mannen met tunnelvisie, die blijven geloven wat ze willen want die luisteren per definitie niet naar de sekswerkers zelf. Zij praten altijd OVER seks-werkers (meestal in de term hoeren) want wij sekswerkers hebben voor hen geen eigen ideeen, geen autonomie.

    Reply
  18. Pingback: Waarom de strijd tegen mensenhandel faalt (kladversie) | Hella doet Seks

  19. Anonymous

    gedwongen prostitutie en mensenhandel bestaat weldegelijk. Dat die vrouwen niet opgepakt willen worden heeft andere redenen. En zeker niet dat ze het werk vrijwillig doen. Onder andere dat de politie ze ook misbruiken en vernederen. Jij bent zeker ook zo iemand die gelooft dat Amerika zelf de Twintower heeft laten ontploffen of dat de IS van de Israelische geheimendienst is.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.