Kindermisbruik en mensenhandel

Gewelddadige hardcore pornografische verhalen moesten de minderjarige meisjes vertellen. Voor een betalend publiek van blanke Westerlingen lazen deze meisjes, soms maar 13 jaar oud, fictieve verhalen voor die niet eens meer sadomasochistisch te noemen waren. In opdracht van hun eigenaar presenteerden zij porno vol verkrachtingen, marteling, verminking en zeer expliciete seks, totaal ongeschikt voor dergelijke jonge kinderen. Hoe veel deze organisatie er precies mee verdiende is onduidelijk, maar de leiders staken jaarlijks honderdduizenden dollars in hun zak. Het gebeurde vlak onder onze neus.

We hebben allemaal een fascinatie voor wreedheid. Als kind viel het me al op hoe veel boeken gaan over pesten, mishandeling en geweld. Als volwassenen lezen we de verhalen van slachtoffers, kicken op reality-tv over mensen in moeilijke situaties en roddelen doen we ook graag over de details van andermans ellende. Het zit blijkbaar een beetje in onze natuur. Ik ben niet van de gedachtenpolitie en een beetje voyeurisme is me in die zin ook niet vreemd. Maar ik trek de grens bij het tot slachtoffer maken van anderen voor je eigen plezier of gewin. Kinderen buit je niet op die manier seksueel uit, ook niet als het alleen maar om het voorlezen van gewelddadige hardcore erotica gaat.

De organisatie waar ik het over heb is de Somaly Mam Foundation, een organisatie die zogenaamd slachtoffers van mensenhandel redt maar in werkelijkheid natuurlijk prostituees ontvoert, vasthoudt en gedwongen werk laten verrichten in hun fabrieken. Veel vrouwen in Cambodja, waar Somaly Mam vandaan komt, kiezen bewust voor de seksindustrie om de slechte arbeidsomstandigheden en misdadig lage lonen in de fabrieken te ontlopen. Niet alleen deze vrouwen worden door Somaly Mam en haar bondgenoten lastig gevallen, ook meisjes die helemaal niet schuldig zijn aan prosti.. ik bedoel slachtoffer zijn worden gestraf… ik bedoel gered door ze te ontvoe… ik bedoel bevrijden en daarna als slaven te laten werken in.. ik bedoel natuurlijk een kans te geven op een betere toekomst: In naai-ateliers waar ze voor een fractie van het minimumloop producten van Nike in elkaar stikken (een van de grote sponsoren van de reddingsindustrie, vast puur toeval). De echte prostituees hield ze natuurlijk gewoon gevangen.

Niet alleen heeft Somaly Mam het heel bont gemaakt door uitgebreid te liegen dat ze zelf slachtoffer is geweest van mensenhandel, ze dwong kinderen fictieve pornografische verhalen te vertellen over misbruik dat nooit gebeurd was. Long Pross mocht bijvoorbeeld bij Oprah vertellen dat ze door mensenhandelaren naar een bordeel was gebracht waar ze werd geslagen, met elektriciteitskabels werd gemarteld, twee ruwe abortussen moest ondergaan en haar oog door een boze pooier eruit werd gesneden. Ze vertelde dat ze, nadat ze gered was, weer naar huis ging waar haar ouders niks met haar te maken wilden hebben. Alleen de grote held Somaly Mam hielp haar. De werkelijkheid? Haar oog was als kind chirurgisch verwijderd vanwege een tumor, medische dossier en foto’s en ouders en artsen kunnen dit bevestigen. Ze was nooit verhandeld, woonde bij haar ouders en was bij AFESIP (een aan Somaly Mam verbonden organisatie) aangemeld vanwege een training die ze daar kon volgen. Meas Ratha mocht in 1998 op haar 13e gedetailleerde fantasieën beschrijven over hoe ze als een seks-slaaf was gehouden. Nu is ze in de 30 en vertelt dat niks van dat verhaal waar was – Somaly Mam had haar het verhaal voor laten lezen zodat er meer geld opgehaald zou worden voor haar organisatie. En dat is wat deze walgelijke industrie doet: meisjes en vrouwen ontvoeren, vasthouden, verplichte arbeid laten verrichten en geile verhalen laten vertellen zodat er nog meer geld binnenstroomt.

Maar het kan de donateurs niets schelen. Somaly Mam was een van de grootste organisaties binnen de redding-fetish seksindustrie, maar we waren te druk bezig haar uit te nodigen in The White House en haar aan te moedigen op Oprah of haar kas te spekken met onze donaties om door te hebben dat ze misbruik van kinderen aan ons verkoopt.

Wanneer gaan we de redding-fetish seksindustrie een keer stoppen? De Somaly Mam Foundation gaat zonder Somaly Mam trouwens gewoon door…

2 thoughts on “Kindermisbruik en mensenhandel

  1. Zarath

    Ik was een aantal jaren geleden in Cambodia. Op een dag hadden we daar een hele dag een gids, die ons vertelde: “De mooiste meisjes hier hebben geluk, die kunnen werk krijgen als escort. De iets minder mooie meisjes kunnen nog altijd ‘beer-girl’ worden in een bar. De minst mooie meisjes hebben pech. Die gaan in een fabriek werken.”

    Heel tekenend natuurlijk voor hoe de situatie daar voor meisjes is. Voor de meeste meisjes is geen geld voor een opleiding. Alleen de jongens gaan in het algemeen naar school. Dus dat is wat er voor hen overblijft. Het is heel wrang om te lezen hoe de ‘reddings-industrie’ gesteund door kledingmerken en Nike daar op inspringen.

    Reply
  2. Geirr

    Natuurlijk kan het de grote donateurs niet schelen. Die hebben zelf baat bij de situatie. Alles wat er extra komt van de “ignorant and gullible masses” is mooi meegenomen voor de organisaties, maar de grote spelers hebben dat soort organisaties gewoon in de hand.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.