Category Archives: Feminisme

De Feministische Man

piemelinErwin van ‘t Hof schreef als feministische man het volgende artikel dat gepubliceerd werd op Mindshakes. De moeite waard, alleen al vanwege de illustraties!

Achter dit soort stoere praat schuilt een diepgeworteld bijna vanzelfsprekend seksisme. Op een bepaalde manier ‘praten over de vrouwtjes’, opscheppen over seks en benadrukken dat iemand zeikt omdat ze ongesteld is, vergroot niet de alleen de afstand tussen mannen en vrouwen, het is ook een manier om mannelijkheid te bevestigen. Een ‘echte’ man is een macho en bepaalde typen mannen verleiden elkaar met enige regelmaat richting macholand. Het land waar mannen en vrouwen twee totaal verschillende wezens zijn.

Hoewel het makkelijk is om mee te gaan, voel ik me eigenlijk helemaal niet thuis in macholand. Een plek waar de dehumanisering van vrouwen zijn hoogtepunt bereikt. Waar het niet gezellig wordt gevonden als je je bek opentrekt over feminisme en waar het maar al te duidelijk is dat niet alleen veel vrouwen, maar ook mannen bewust of onbewust gebukt gaan onder hun sociaal geconstrueerde rol in de maatschappij. Want een ‘echte’ man zijn is hard werken, vooral geen emoties tonen, veel seks hebben en de alfa zijn. Levenswaarden die er volgens de documentaire The Mask You Live In(kijktip) bij jonge jongens met de paplepel in worden gegoten en de oorzaak zijn van veel desillusie in het volwassen leven.”

De Feministische Man in Macholand, Erwin van ‘t Hof

Ik ben geen feminist

Hoe noem je iemand die van mening is dat discriminatie op basis van huidskleur verkeerd is? Hoe noem je iemand die gelooft dat zwarte en blanke mensen niet fundamenteel van elkaar verschillen? Hoe noem je de opvatting dat mensen niet onderverdeeld kunnen worden in rassen, waarbij de verschillende rassen andere kwaliteiten hebben? Hoe noem je de opvatting dat ras een onzinnig begrip is, dat huidskleur net als haarkleur in allerlei tinten komt? Hoe noem je iemand die vindt dat zwarte mensen dezelfde rechten moeten hebben als blanke mensen?

Inderdaad, daar hebben we geen term voor. In plaats daarvan noemen we het racisme wanneer mensen wél dat onderscheid maken, wél vinden dat je op basis van huidskleur mensen anders moet benaderen.

Op zo’n zelfde manier is het eigenlijk best gek dat we een tem hebben voor mensen die géén seksist zijn. Die vinden dat discriminatie op basis van sekse verkeerd is. Dat mannen en vrouwen niet fundamenteel van elkaar verschillen, dat er niet simpele hokjes voor de seksen zijn. Dat je ongeacht je geslachtsdelen, genderidentiteit en genderexpressie dezelfde rechten moet hebben. In plaats daarvan zouden we het seksisme moeten noemen wanneer mensen wél vinden dat je op basis van sekse en gender mensen anders moet benaderen.

Het is de norm geworden om geen racist te zijn. Maar op het gebied van seksisme hebben we nog veel te winnen, en als het betekent dat men mij een feminist noemt omdat ik geen seksist ben, dan ben ik maar een feminist. Maar uiteindelijk hoop ik dat we in een wereld zullen leven waarin die term geen betekenis meer heeft, omdat we seksisme als de afwijkende positie zijn gaan zien.

Tot dan ben ik feminist omdat:

  •   vrouwen in dezelfde positie nog steeds minder verdienen dan mannen
  •   mannen voor dezelfde misdaad langere gevangenisstraffen krijgen dan vrouwen
  •   meisjes leren dat de impulscontrole van mannen hun verantwoordelijkheid is
  •   mannen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld niet serieus genomen worden
  •   mijn toekomstige kinderen de achternaam van mijn partner krijgen omdat hij anders gezeik krijgt wanneer hij met de kinderen reist of scholen belt (pedo! omg! vreemde man!)
  •   de top van vrijwel elke industrie uit mannen bestaat
  •   vrouwen in India verkracht en vermoord worden
  •   men het prima vindt om stukjes van de penis van een baby te snijden
  •   vrouwen gevraagd wordt hoe ze werk en zorg gaan combineren, maar mannen zelden
  •   seksuele intimidatie een compliment genoemd wordt
  •   seksuele intimidatie van mannen ontkend wordt
  •   meisjes uitgehuwelijkt worden
  •   mannen beslissingen nemen over de reproductieve rechten van vrouwen
  •   borsten in reclames prima zijn maar borstvoeding omstreden
  •   prostitutie niet volledig gedecriminaliseerd is
  •   mannen die slachtoffer zijn van seksueel geweld niet serieus genomen worden

Good Guys

Good Guys zijn de mannen die vinden dat ze recht hebben op het lichaam van vrouwen. Zij doen immers wat ze moeten doen om dat te verdienen, ze zijn aardig, bieden vriendschap, zijn good guys! Dus dat zou beloond moeten worden met seks! Wanneer die seks vervolgens uitblijft, bijvoorbeeld omdat ze geen vrouwen tegenkomen die seks met hun willen, raken deze mannen boos en gefrustreerd. Het is heel manipulatief, dergelijke mannen doen alsof ze vrienden willen zijn, houden de schijn op dat het ze om jouw vriendschap te doen is, maar wanneer je als vrouw vervolgens niet ‘inziet’ dat dergelijke vriendelijkheid nooit gratis komt worden ze boos. “Ik deed alsof ik vriendschap wilde, en toen wilde jij een vriendschap met mij! Ik ben gefriendzoned! Good guys finish last!”.

Als cultuur creëren we dit probleem. We houden met elkaar de gedachte in stand dat mannen agressief en seksueel zijn, en dat vrouwen de grenzen moeten bewaken. We accepteren seksuele intimidatie en verbaal geweld want “boys will be boys” en vertellen vrouwen dat ze het als compliment moeten zien wanneer hun lichamelijke integriteit aangetast wordt. We vertellen dat vrouwen een ‘cocktease’ zijn als ze niet kiezen tussen volledige kuisheid of gebruiksvoorwerp worden (“ze had hem al wel gepijpt, ja dan weet je toch wat er komt”). Wij creëren dit.

De video van Laci Green is trouwens “adult content” gemarkeerd want anti-feministen lopen met haar te kloten. De rauwe video van Elliot Rodger vind je all over teh youtubes, maar Laci die in heldere woorden uitlegt wat het probleem is vindt men blijkbaar “adult”.

Heteronormativiteit

Afgelopen weekend zat ik met wat vrienden in de auto terug na een urenlange wandeling in de Belgische Ardennen. Niemand had muziek meegenomen, maar TBD had nog een cd van de Spice Girls in zijn auto liggen dus die gingen we luisteren. Het is best wel raar om muziek van ‘vroeger’ als volwassene opnieuw te horen, en vooral ook een gek idee dat ik als 11-jarige fan zulke expliciete dingen aan het meezingen was zonder dat ik me realiseerde wat ik zei. Het leek K3 wel! Mara en ik waren ons goed aan het vermaken met het herhalen van de dubbelzinnige teksten tot we bij “Two become one” aankwamen.

Any deal that we endeavor
Boys and girls feel good together
Take it or leave it, take it or leave it

We keken elkaar aan en riepen “heteronormatief!”.

Heteronormativiteit is de verzameling normen die heteroseksualiteit als een gegeven neemt in plaats van als één van de opties. Laatst las ik bijvoorbeeld een boek over relatietherapie waarin elk hoofdstuk (het waren er een stuk of 30) begon met een casus, en élk van de casussen ging over een heteroseksueel stel. Heteronormativiteit is niet meer zo erg als vroeger, nu staan er in schoolboeken bijvoorbeeld ook wel eens voorbeelden of opdrachten waarin een homoseksueel stel gebruikt wordt. Maar het blijft geniepig, en ik denk dat het belangrijk is dat we erop blijven letten.

De Spice Girls maakten ons trouwens wel blij:

Be a little bit wiser
Baby, put it on, put it on

Inderdaad. En hoewel ik mijn partners nooit verplicht om seks te hebben met anderen vond ik “If you wanna be my lover, you gotta get with my friends” als non-mono toch wel sympathiek 😛

Swing it, shake it, move it, make it, who do you think you are?
Trust it, use it, prove it, groove it, show me how good you are,
Swing it, shake it, move it, make it, who do you think you are?
Trust it, use it, prove it, groove it, show how good you are!

Getuige zijn van lijden

Soms is het zwaar om informatie te krijgen over de narigheid die anderen overkomt. Oorlogen die uit de hand lopen, waarin mensen elkaar zo veel aan doen. Kinderen in ziekenhuizen die gemarteld worden. Soms zou je de krant wel weg willen gooien, de tv uit zetten, al je geschiedenislessen vergeten en gewoon blij zijn in je eigen veilige bubbel. Want de tijd waarin wij leven, dat is in de geschiedenis van de mensheid de meest veilige tijd die er is geweest. En de locatie waar wij leven, Nederland, is een van de meest veilige locaties ter wereld. In de geschiedenis. Ooit.

Ik ben een watje. Ik ben opgegroeid met ouders die mijn lichamelijke integriteit respecteerden. Die echt wel eens kritiek hadden op mijn handelen, maar nooit negatief spraken over mijn persoon. Die me onvoorwaardelijk liefhadden en respecteerden. Ik ben niet geslagen. Ik ben niet uitgescholden. Ik ben niet misbruikt. Mijn ouders waren aardig voor elkaar. Pesten op mijn school bestond uit buitensluiten en je spullen bekladden, niemand werd in elkaar gemept. Maar de wereld is niet altijd mooi.

Ik weet niet zo goed wat het nut is van het zien en erkennen van leed. Ik heb wel het gevoel dat het belangrijk is, dat het gepast is om er getuige van te zijn. Dat het geweld in Syrie misschien door mij niet opgelost kan worden, maar dat ik er verdorie mijn ogen niet voor sluit. De wereld kijkt, niemand lijkt iets te kunnen doen, maar het voelt ongepast en egoistisch om er dan maar mijn schouders over op te halen en er niet aan te denken. “Ik kan er toch niets aan veranderen dus ik ga weer Friends kijken heh, doei”. Het lijkt respectloos.

Grace Brown fotografeerde slachtoffers van seksueel misbruik terwijl zij een bord omhoog hielden met daarop quotes van hun aanvallers. Ik weet niet wat het nut is, waarom je dit zou moeten bekijken. Het komt hard binnen.

Hoe je als vrouw gezeik krijgt

Tijdens de VMA awards was de 20-jarige Miley Cyrus, een voormalig Disney Channel sterretje, te zien in huidkleurig ondergoed waarbij ze flink aan het ‘twerken’ ging. Dat is een vorm van dansen waarbij bijvoorbeeld de vrouw voorover buigt en met haar billen tegen het kruis van een andere danser schudt, een behoorlijk seksueel getinte beweging dus. De reacties waren pittig. Feministen vonden dat het een voorbeeld was van de objectificatie van vrouwen, conservatieven rillen sowieso al in afschuw als er seks bij komt kijken, en in de sociale media werd Miley geslut-shamed tot je er akelig van wordt. Opvallend: de afkeur was gericht op Miley Cyrus zelf.

Niemand die na het optreden uit zijn dak gaat over het verkrachtings-nummer van Robin Thicke (“I hate these blurred lines! I know you want it, I know you want it. You’re a good girl. The way your grab me, must wanna get nasty” blurred lines huh..). Niemand die hem op zijn flikker geeft dat hij Miley tegen zijn penis aan laat schudden. Nee, zo zijn mannen, maar Miley! Shame on her!

De fout die men maakt is het afkeuren van seksuele uitingen op zichzelf. Er is niks mis mee dat een jong meisje geil staat te doen met een dude. Er is niks met met twerken, ook niet op tv. Ja, haar roem is vooral gebaseerd op haar seksuele image, so fucking what. Een geil optreden is niet erg!

Maar waar men dan over zwijgt is hoe de pop-industrie vrouwen market. Hoe geen enkele zwarte artiest iets won bij de VMA’s, en zwarte vrouwen vrijwel enkel nog als ‘props’ worden gebruikt. Miley afzeiken omdat ze geil doet, dat is makkelijker. Lelijke slutshaming….

Zeg ja tegen seks!

Op een Minecraft feest zat een meisje wat te ontspannen in de VIP kamer toen een man zich bij haar voegde. Uit beleefdheid ging ze met hem in gesprek, en hield zich voor dat ze zich niet aan moest stellen toen hij over seksuele onderwerpen begon. Tot hij ineens haar hand greep en hem op zijn penis legde, die hij uit zijn broek had gehaald. Whoa! Ze schrok, zocht haar vrienden, is langs de bewaking gegaan (die niet zo tof reageerden) en heeft geprobeerd afleiding te zoeken door verder te feesten. Uiteindelijk heeft ze mensen verteld wat er is gebeurd. De organisatie reageerde geweldig: “Some asshole did something totally unacceptable at my party, and a security guard shrugged it off. Very upset. It’s being dug into.”

Maar in reactie op het artikel kwamen heel wat minder geweldige reacties:

“Ze was dronken, alleen met een man en praatte over seks. Tja, dan kan je verwachten dat iemand zoiets doet”.
“Als je bepaalde kleding draagt, drinkt en seksueel uitnodigend bent moet je ook niet zeuren als mannen daar op in gaan”.

Het blijft hardnekkig, de gedachte dat vrouwen verantwoordelijk zijn voor het seksuele gedrag van mannen. Dat je, door je op een bepaalde manier te gedragen, eigenlijk vraagt om seksueel geweld. Dat je, als je je als vrouw niet netjes gedraagt, er zelf om vraagt. Alleen op straat. Te veel gedronken. Een kort rokje. Met alle mannen op het feest zoenen en dansen. Praten over seks. En dan “nee” zeggen als hij zijn penis in je vagina probeert te stoppen, daar hoeft dan niet meer naar geluisterd te worden hoor. Dan vraag je er om.

“Ik hoop dat je verkracht wordt, gore slet. Je vindt seks toch zo lekker?”

Een beetje verbaasd ben ik altijd wel als ik dergelijke mails krijg. Het is niet wekelijks hoor, maar het is meer dan eens gebeurd dat mensen me toewensen dat ik verkracht wordt, “omdat je seks zo lekker vindt”. Hoe bizar kan het worden.

Mannen worden geleerd dat “nee” betekent “misschien”, en dat “misschien” betekent “ja”. Het probleem is: vaak is dat ook zo. Als vrouw die ook op vrouwen valt heb ik persoonlijke ervaring met de “nee, hihi, nee” (vertaling: “JA!”) bullshit die je als partner over je heen krijgt. Een net meisje doet het niet op de eerste date. Een net meisje moet overgehaald worden. Als je vrouwen soms over seks hoort praten klinkt het alsof het hen overkwam, alsof ze er geen zeggenschap in hadden. Een man “scores”, een vrouw “gives it up”. Een man die ik goed ken vertelde van de “één stap naar voren, twee stappen terug” methode: vrouw zegt “nee”, jij doet één kleine stap naar voren (bijvoorbeeld haar hand pakken), en vervolgens doe je twee stappen terug (hand los laten). Als zij haar hand terug trekt is dat een teken dat je te snel gaat, laat ze haar hand liggen is het goed, en als zij hem steviger grijpt kun je sneller gaan. Met al dat ingewikkelde gedoe is het geen wonder dat het zo vaak mis gaat…..

Als we als vrouwen willen dat onze “nee” gerespecteerd wordt, dan moeten we beginnen met onze eigen stem te respecteren. En dat houdt in dat we “ja” zeggen als we “ja” bedoelen, en “nee” zeggen als we “nee” bedoelen. Geen onzinnig gedoe meer met “oh nee, dat doe ik nooit op de eerste date hhihihihi nee”.

“Ja, ik wil seks met je.””Ja, ik vind het fijn wat je daar met je tong doet”
“Ja, ik wil een condoom gebruiken”
“Ja, ik wil je penis aanraken”

Ik denk dat het zou helpen als alle mannen botweg “nee” zouden gaan begrijpen als “nee”. Wil jij echt het risico lopen dat je een vrouw aanrandt, enkel omdat die dozen weigeren de waarheid te spreken? Nee toch? Dus zegt ze nee: stop met wat je doet. En niks doen tenzij ze kapt met de “nee, hihi, niet doen hoor, hihi” en specifiek zegt “ja, ik wil graag dat je mijn boobie aanraakt”. Moet je eens opletten hoe snel die meiden leren eerlijk te zijn….

Want geloof me, vrouwen willen net zo graag seks.

Justin Bieber is stom

Het 19 jarige tieneridool Justin Bieber heeft een blunder begaan. Tijdens zijn Europese tour heeft hij in zijn vrije tijd het Anne Frank huis bezocht, en schreef in het gastenboek:

“Anne was a great girl. Hopefully she would have been a belieber.”

‘Belieber’ is een combinatie van de woorden ‘believer’ en ‘Bieber’, en wordt gebruikt om de trouwe fans van Justin te omschrijven. Klinkt echt nergens naar heh, belieber? Verschrikkelijk. Hoe dan ook, het internet ging vol over de jongen heen vanwege zijn egocentrische opmerking. Serieus, je bent op een plek die symbool staat voor de verschrikkingen die de joden tijdens de 2e wereldoorlog mee hebben gemaakt en jouw brein blijft steken bij “hm, zou ze fan zijn geweest van mij?”. Godsamme zeg, haal je hoofd uit je achterwerk en realiseer je dat je niet het centrum van het universum bent.

Het wordt Justin Bieber niet makkelijk gemaakt. Toen hij op 15 jarige leeftijd beroemd werd had hij een kapsel wat door veel mensen als ‘lesbisch’ werd omschreven, en vanwege zijn pre-puberale stem en de zachte vormen van zijn gezicht werd voortdurend gesuggereerd dat Justin in werkelijkheid een meisje was. Er is zelfs een website gewijd aan de associate Justin Bieber en ‘lesbisch meisje’. Of bekijk de volgende video, waarin je kunt lachen dat de tiener inderdaad jong was.

Waarom is het zo leuk om een jongen als Justin BIeber zo te vernederen? Is het omdat we mensen die ook maar een beetje afwijken van de gender-normen graag pesten tot ze zich netjes aanpassen aan wat we van hen verwachten? Ondertussen heeft Bieber inderdaad een ander kapsel, waarmee hij er meer stereotype-mannelijk uit zien. Je zou denken dat “hahaha, hij is een meisje, haa haa buuurn” iets is voor onzekere 12-jarige jochies met te weinig zelfvertrouwen, maar zelfs volwassen vrienden, familie en kennissen heb ik wel eens over Justin Bieber gehoord. Waarschijnlijk heb ik er zelf ook wel eens aan mee gedaan.

De media cultuur is bijna een soort Hunger Games waarin we allemaal kunnen genieten van de vernedering en het afslachten van jonge mensen, en heerlijk veroordelend onze neus op kunnen halen als de tieners bezwijken onder de stress. Het is een onmogelijke positie voor de idolen. Ze worden ten eerste boven het normale volk geplaatst, hun ego wordt door hun omgeving opgeblazen tot epische proporties, maar daarmee worden de verwachtingen ook torenhoog. Kleine blunders, domme uitspraken en verkeerde beslissingen worden in de media breed uitgemeten, en de oordelen zijn dan kei hard. Jeetje, als ik bedenk hoe ik was op mijn 19e, ik was ook vooral met mezelf bezig en zei aan de lopende band domme dingen. Nog steeds, trouwens. Ik heb alleen geen 20 camera’s op mijn neus en als ik een blunder bega komt dat niet in de krant. Doordat we met z’n allen beroemdheden zo hoog plaatsen, lijkt er ook een behoefte te zijn om ze weer ‘op hun plek te zetten’. Dus zijn er Justin Bieber haat-sites, maken we grapjes over zijn mannelijkheid, en wordt een domme opmerking over Anne Frank een bron van grote woede. Dat is niet eerlijk, en ik maak me veel meer boos over al die volwassen bulliy’s, de pestkoppen, dan om een verwarde tiener die meer aandacht krijgt dan gezond voor hem is. Ja, Justin Bieber is een arrogant ventje dat slechte muziek maakt. Nou en.

Ik denk trouwens dat Anne Frank best een belieber had kunnen zijn, ze was gewoon een jong tienermeisje immers…

Stom idee, M/V

Een hoop mensen zijn van mening dat geslacht een uitsluitend biologische kwestie is waarbij vanaf je geboorte vast staat of je jongen of meisje bent. De werkelijkheid weigert echter, zoals gewoonlijk, zich aan onze simpele menselijke hokjes te houden. Zelfs op puur lichamelijk niveau gaat het onderscheid m/v lang niet altijd op, interseksualiteit (een lichaam met zowel mannelijke als vrouwelijke eigenschappen) komt ook voor. Daarnaast hebben sommige mensen het gevoel te behoren tot het andere geslacht, dat ze in het verkeerde lichaam zitten. Of zelfs dat ze helemaal niet het gevoel hebben bij een geslacht te horen.

Als je als vrouw in een mannenlijf geboren wordt, word het je niet makkelijk gemaakt. Om de een of andere reden hebben we gender namelijk tot een publieke zaak gemaakt. Ons geslacht wordt bij geboorte geregistreerd, staat op ons paspoort en beïnvloed tal van keuzes die door overheden en instanties worden gemaakt. Wanneer jij tot het besef komt dat je tot de andere sekse behoort is dat niet jouw zaak, je mag niet gewoon besluiten dat je nu als vrouw gaat leven. Jij bent man, totdat een heel team aan psychologen en verdorie zelfs een rechter besluit dat je echt vrouw bent. Wat gaat hun dat eigenlijk aan?

Eerder was het zelfs zo dat je je als transseksueel onvruchtbaar (!) moest laten maken voor men officieel wilde erkennen dat je van het andere geslacht was. “Tja, misschien ook wel goed” wist een kennis me te vertellen. “Zo kun je bewijzen dat je het echt meent. Anders gaat zomaar iedereen van geslacht wisselen!”.

“Inderdaad”, vond een andere kennis. “Je moet het wel een beetje moeilijk maken, anders gaan mensen elke week weer een ander geslacht nemen en dan blijf je bezig. Lekker verwarrend voor kinderen ook, eerst mama, volgende week papa, week erna weer mama!”. Het is een angst die je veel tegenkomt wanneer het gaat over onderwerpen als gender en seksualiteit. Dat als je het niet heel duidelijk en liefst juridisch begrensd, het totaal uit de hand zal lopen. Dat als we mensen niet vanuit de overheid dwingen zich een beetje koest te houden, we straks allemaal genderdysfore transseksuele travestieten worden die elke week weer wat nieuws uithalen. Een rare gedachte.

Soms vraag ik me af hoe veel problemen we op zouden lossen als het hele idee van mannen en vrouwen eens een beetje de deur uit gegooid zou worden. Al dat gezeur over homo/bi/hetero weg, als jij je manvrouw voelt dan ben je dat gewoon, en geen gezeur met paspoorten en rechters en dergelijke onzin als jij van Joost naar Josien wilt gaan. Wisten jullie trouwens dat het in Nederland niet toegestaan is om als vrouw een mannennaam te nemen?

Lees meer over transseksualiteit op de blog van Danielle, die laatst trouwens een toffe post plaatste over transseksualiteit in de media!