Tag Archives: seksisme

De Feministische Man

piemelinErwin van ‘t Hof schreef als feministische man het volgende artikel dat gepubliceerd werd op Mindshakes. De moeite waard, alleen al vanwege de illustraties!

Achter dit soort stoere praat schuilt een diepgeworteld bijna vanzelfsprekend seksisme. Op een bepaalde manier ‘praten over de vrouwtjes’, opscheppen over seks en benadrukken dat iemand zeikt omdat ze ongesteld is, vergroot niet de alleen de afstand tussen mannen en vrouwen, het is ook een manier om mannelijkheid te bevestigen. Een ‘echte’ man is een macho en bepaalde typen mannen verleiden elkaar met enige regelmaat richting macholand. Het land waar mannen en vrouwen twee totaal verschillende wezens zijn.

Hoewel het makkelijk is om mee te gaan, voel ik me eigenlijk helemaal niet thuis in macholand. Een plek waar de dehumanisering van vrouwen zijn hoogtepunt bereikt. Waar het niet gezellig wordt gevonden als je je bek opentrekt over feminisme en waar het maar al te duidelijk is dat niet alleen veel vrouwen, maar ook mannen bewust of onbewust gebukt gaan onder hun sociaal geconstrueerde rol in de maatschappij. Want een ‘echte’ man zijn is hard werken, vooral geen emoties tonen, veel seks hebben en de alfa zijn. Levenswaarden die er volgens de documentaire The Mask You Live In(kijktip) bij jonge jongens met de paplepel in worden gegoten en de oorzaak zijn van veel desillusie in het volwassen leven.”

De Feministische Man in Macholand, Erwin van ‘t Hof

Meisjesvoetbal: Haar Ergste Nachtmerrie

meisjesvoetbal“Ik vind voetbal een mannending. Maar echt. Meisjesvoetbal viert hier hoogtij in het dorp (volgens mij in heel Nederland) en ik gruwel ervan. Het hoort gewoon niet! Het zou een van mijn ergste nachtmerries zijn om mijn twee dochters met van die oncharmante voetbalschoenen aan te zien.”

Dat zegt Hester Zitvast in Vrouw.

Ik twijfel een beetje. Zou dit clickbait zijn, bedoelt om meer aandacht te creëren voor het tijdschrift? Die tactiek is in het verleden vaker gebruikt door andere media, je post iets wat zo beledigend en belachelijk is dat iedereen het gaat sharen en gaat lezen en hup daar gaan je advertentie-inkomsten de lucht in. Goede move, commercieel gezien.

Het onderscheid is soms lastig te maken. Bedoelt iemand dit grappig omdat het zo idioot is, of bedoelen ze het serieus? Geloven we echt dat iemand er zulke bizarre opvattingen op na houdt?

Ik heb mensen in het echt ergere dingen horen zeggen, met een straight face. Ik vrees dat dit oprechte opinie is.

“De poging tot hockey strandde genadeloos, omdat het allemaal veel te sportief en baltechnisch was. Kun je nog zo’n leuk rokje aantrekken, het is en blijft gewoon aanrommelen met een bal en dat moet je aan mannen overlaten.”

Dit kan toch niet echt zijn?

Vrouwen in de liefde

Eerst een hersenkrakertje.

Een vader zit samen met zijn zoon in de auto. Ze zijn een dagje uit geweest en rijden nu terug naar huis. Helaas komen ze in een ernstig ongeluk terecht, een vrachtwagen ramt de auto en vader is op slag dood. Het kind wordt met spoed naar het ziekenhuis gereden, waar bij de eerste hulp wordt bepaald dat het jongetje direct geopereerd moet worden aan zijn verwondingen. In de operatiekamer komt de chirurg naar binnen gesneld, maar roept dan uit: “ik kan niet opereren! Dat is mijn zoon!’.

De grote vraag: wie is de chirurg?

Eerst opschrijven, aan het eind van dit stuk leg ik uit hoe het zit.

Ik heb tegenwoordig rijlessen en het gaat goed. Eerder in mijn leven was een rijbewijs zowel qua tijd als geld geen prioriteit voor me, maar ik besloot onlangs dat het er maar een keer van moest komen. En autorijden is leuk! Vanochtend zat ik in de auto terwijl mijn instructeur aan anekdote aan het vertellen was, en ik mistte pardoes een afslag. Lachend gaf ik hem de schuld: hij was me aan het afleiden! “Maar jouw soort zou dat toch goed moeten kunnen”, zei hij grappend terug. “Vrouwen kunnen multitasken!”. Ik antwoordde “ha! Ik ben sceptisch” en heb de rant over seksisme maar voor me gehouden. Maak je geen vrienden mee, en daar heb ik mijn blog voor.

Echt seksisme is het vellen van een waardeoordeel op grond van iemands sekse, en daar zijn we bijna allemaal tegen. Maar het lastige is dat er, naast expliciet seksisme, ook subtielere vormen zijn. Op zich heb ik er geen persoonlijke last van dat vrouwen als zorgzamer worden gezien, natuurlijk. Maar het lastige is dat we ons gedragen naar wat er van ons verwacht wordt. Als je vaak genoeg te horen krijgt dat je niet te vertrouwen bent ga je je minder betrouwbaar gedragen, om maar een rot voorbeeld te noemen. Bij mannen en vrouwen zien we hetzelfde. Vertel vrouwen dat je ze een taak laat doen voor ruimtelijk inzicht en ze scoren lager dan mannen. Laat ze precies dezelfde taak doen (!) maar noem het een teken-taak en ze scoren net zo goed als mannen. Het is duidelijk dat het idee “vrouwen hebben slechter ruimtelijk inzicht” invloed heeft op wat vrouwen in de praktijk presteren. Je kunt je makkelijk voorstellen dat ook andere opvattingen op die manier in ons gedrag door sijpelen. Meisjes willen volgens de Bart Smit ‘net zoals mama worden’ terwijl de jongetjes stoere sporters of wetenschappers zijn. Asha ten Broeke houdt een tumblr bij over alledaags seksisme. Sinds ik me er van bewust ben valt het me overal op. Toen ik bij de Hema een taart wilde kopen zag ik voor me de kaarsjes voor op verjaardagstaarten liggen: meisjes prinsessen en vlinders, jongens een fiets en een voetbal.

Op het gebied van relaties krijgen we ook voortdurend stereotype opvattingen te horen. De Mars en Venus boeken zijn bekend, maar het komt ook in subtielere vorm voor. In verhalen, films, van vrienden, in boeken, in grapjes, overal krijg je het mee. Vrouwen zijn emotioneler, mannen doen niet zo moeilijk. Vrouwen zijn jaloers, mannen veel minder. Vrouwen willen praten, mannen niet zo. Als ik met vrouwelijke vrienden klets komt er wel eens een “ach ja, mannen heh” tussendoor als we het hebben over relatie-perikelen. Het is subtiel, maar elke dag zie je het wel ergens.

Ik vraag me af wat het effect is. Sowieso ben ik sceptisch over het waarheidsgehalte van al die ‘algemene waarheden’, ik heb de indruk dat het allemaal nog wel mee valt. Maar daarnaast vraag ik me af hoe veel van de verschillen veroorzaakt worden door de stereotypen. Als je steeds te horen krijgt dat je emotioneel en irrationeel bent, ga je je er ook naar gedragen?

Oh en de chirurg was de moeder van het jongetje. Wat hadden jullie zelf bedacht?

Hoe je als vrouw gezeik krijgt

Tijdens de VMA awards was de 20-jarige Miley Cyrus, een voormalig Disney Channel sterretje, te zien in huidkleurig ondergoed waarbij ze flink aan het ‘twerken’ ging. Dat is een vorm van dansen waarbij bijvoorbeeld de vrouw voorover buigt en met haar billen tegen het kruis van een andere danser schudt, een behoorlijk seksueel getinte beweging dus. De reacties waren pittig. Feministen vonden dat het een voorbeeld was van de objectificatie van vrouwen, conservatieven rillen sowieso al in afschuw als er seks bij komt kijken, en in de sociale media werd Miley geslut-shamed tot je er akelig van wordt. Opvallend: de afkeur was gericht op Miley Cyrus zelf.

Niemand die na het optreden uit zijn dak gaat over het verkrachtings-nummer van Robin Thicke (“I hate these blurred lines! I know you want it, I know you want it. You’re a good girl. The way your grab me, must wanna get nasty” blurred lines huh..). Niemand die hem op zijn flikker geeft dat hij Miley tegen zijn penis aan laat schudden. Nee, zo zijn mannen, maar Miley! Shame on her!

De fout die men maakt is het afkeuren van seksuele uitingen op zichzelf. Er is niks mis mee dat een jong meisje geil staat te doen met een dude. Er is niks met met twerken, ook niet op tv. Ja, haar roem is vooral gebaseerd op haar seksuele image, so fucking what. Een geil optreden is niet erg!

Maar waar men dan over zwijgt is hoe de pop-industrie vrouwen market. Hoe geen enkele zwarte artiest iets won bij de VMA’s, en zwarte vrouwen vrijwel enkel nog als ‘props’ worden gebruikt. Miley afzeiken omdat ze geil doet, dat is makkelijker. Lelijke slutshaming….

Justin Bieber is stom

Het 19 jarige tieneridool Justin Bieber heeft een blunder begaan. Tijdens zijn Europese tour heeft hij in zijn vrije tijd het Anne Frank huis bezocht, en schreef in het gastenboek:

“Anne was a great girl. Hopefully she would have been a belieber.”

‘Belieber’ is een combinatie van de woorden ‘believer’ en ‘Bieber’, en wordt gebruikt om de trouwe fans van Justin te omschrijven. Klinkt echt nergens naar heh, belieber? Verschrikkelijk. Hoe dan ook, het internet ging vol over de jongen heen vanwege zijn egocentrische opmerking. Serieus, je bent op een plek die symbool staat voor de verschrikkingen die de joden tijdens de 2e wereldoorlog mee hebben gemaakt en jouw brein blijft steken bij “hm, zou ze fan zijn geweest van mij?”. Godsamme zeg, haal je hoofd uit je achterwerk en realiseer je dat je niet het centrum van het universum bent.

Het wordt Justin Bieber niet makkelijk gemaakt. Toen hij op 15 jarige leeftijd beroemd werd had hij een kapsel wat door veel mensen als ‘lesbisch’ werd omschreven, en vanwege zijn pre-puberale stem en de zachte vormen van zijn gezicht werd voortdurend gesuggereerd dat Justin in werkelijkheid een meisje was. Er is zelfs een website gewijd aan de associate Justin Bieber en ‘lesbisch meisje’. Of bekijk de volgende video, waarin je kunt lachen dat de tiener inderdaad jong was.

Waarom is het zo leuk om een jongen als Justin BIeber zo te vernederen? Is het omdat we mensen die ook maar een beetje afwijken van de gender-normen graag pesten tot ze zich netjes aanpassen aan wat we van hen verwachten? Ondertussen heeft Bieber inderdaad een ander kapsel, waarmee hij er meer stereotype-mannelijk uit zien. Je zou denken dat “hahaha, hij is een meisje, haa haa buuurn” iets is voor onzekere 12-jarige jochies met te weinig zelfvertrouwen, maar zelfs volwassen vrienden, familie en kennissen heb ik wel eens over Justin Bieber gehoord. Waarschijnlijk heb ik er zelf ook wel eens aan mee gedaan.

De media cultuur is bijna een soort Hunger Games waarin we allemaal kunnen genieten van de vernedering en het afslachten van jonge mensen, en heerlijk veroordelend onze neus op kunnen halen als de tieners bezwijken onder de stress. Het is een onmogelijke positie voor de idolen. Ze worden ten eerste boven het normale volk geplaatst, hun ego wordt door hun omgeving opgeblazen tot epische proporties, maar daarmee worden de verwachtingen ook torenhoog. Kleine blunders, domme uitspraken en verkeerde beslissingen worden in de media breed uitgemeten, en de oordelen zijn dan kei hard. Jeetje, als ik bedenk hoe ik was op mijn 19e, ik was ook vooral met mezelf bezig en zei aan de lopende band domme dingen. Nog steeds, trouwens. Ik heb alleen geen 20 camera’s op mijn neus en als ik een blunder bega komt dat niet in de krant. Doordat we met z’n allen beroemdheden zo hoog plaatsen, lijkt er ook een behoefte te zijn om ze weer ‘op hun plek te zetten’. Dus zijn er Justin Bieber haat-sites, maken we grapjes over zijn mannelijkheid, en wordt een domme opmerking over Anne Frank een bron van grote woede. Dat is niet eerlijk, en ik maak me veel meer boos over al die volwassen bulliy’s, de pestkoppen, dan om een verwarde tiener die meer aandacht krijgt dan gezond voor hem is. Ja, Justin Bieber is een arrogant ventje dat slechte muziek maakt. Nou en.

Ik denk trouwens dat Anne Frank best een belieber had kunnen zijn, ze was gewoon een jong tienermeisje immers…